Reportaż

W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że reportaż  to relacja na gorąco z jakiegoś ważnego wydarzenia czy miejsca, jednak podana w starannej formie stylistycznej.

  • Reportaż nie może i nie powinien być zbyt długi. Dwa razy zastanów się, nim zapiszesz jakieś zdanie, gdyż każde jest na wagę złota. Każde powinno wnosić coś ważnego do tekstu.
  • Bardzo istotny jest także dynamizm (po prostu: unikaj długich, rozbudowanych zdań).
  • Nie bez znaczenia są emocje – nie może to być suchy tekst, nie można jednak pójść na łatwiznę, umieszczając dużo wykrzyknień i wykrzykników.
  • W reportażu powinno być widoczne Twoje zaangażowanie w prezentowany problem, a zarazem dystans niezbędny do jak najdokładniejszego i najplastyczniejszego ukazania zdarzeń.

Podział reportaży

  • Ze względu na sposób ukazania faktów reportaże dzielimy na fabularne (skupione na wydarzeniach, obrazach, bohaterach) i problemowe (będące reakcją reportera na zauważone przez niego nadużycia, nieprawidłowości, krzywdę ludzi i zwierząt).
  • Ze względu na temat reportaże dzielimy na bardzo wiele typów i nie ma w tym nic dziwnego – mogą one dotyczyć bardzo różnych zjawisk. Mamy więc reportaże: demaskatorskie (np. obnażające machlojki urzędników), podróżnicze, wojenne, sportowe i inne

Dobry reporter to:

  • Autor reportażu to obserwator, uczestnik lub rekonstruktor zdarzeń. Ktoś, kto mówi o tym, co widzi i słyszy, i o tym, co czuje i myśli.
  • Jest wrażliwy – dużo miejsca i uwagi poświęca bohaterom reportażu: ich przeżyciom i emocjom.
  • Stara się lepiej poznać i zrozumieć otaczający go świat, jest otwarty.
  • Jest dobrym obserwatorem i słuchaczem.
  • Umie plastycznie, w sposób przykuwający uwagę przedstawić ludzi i miejsca.

Cechy dobrego reportażu

  • Wiedza reportera musi być rzetelna i sprawdzona.
  • Temat poruszający, ważny dla odbiorcy.
  • Dobry wybór faktów i ich selekcja.
  • Umiejętne wykorzystanie różnych źródeł w tekście (dokumentów, rozmów).
  • Wyrazisty początek – od pierwszego zdania wiele zależy. Najlepsze byłoby zdanie proste, ale mocne, efektowne.
  • Umiejętne wykorzystanie zaimków tu, teraz – co pozwoli czytelnikom poczuć się tak, jakby byli w opisywanym miejscu (prawie).
  • Oddanie dynamizmu akcji, jasny i precyzyjny styl, obrazowość i konkretność twojego słownictwa.
  • Stosowanie narracji w 1. i w 3. osobie liczby pojedynczej i mnogiej.
    1. osobę liczby pojedynczej stosujemy m.in. po to, by podkreślić swoje zaangażowanie w opisywane zdarzenia. Zaś 3. osobę liczby mnogiej – by włączyć czytelnika w swój świat, nawiązać z nim kontakt.

Ważne przy pisaniu reportażu

  • Twoja wiedza na temat będący przedmiotem reportażu musi być rzetelna; ogromne znaczenie ma poznanie osób i faktów, o których piszesz.
  • Umiejętność selekcji i porządkowania zdobytych materiałów.
  • Umiejętne wykorzystanie różnych źródeł w tekście (dokumentów, rozmów, zdjęć, filmów).
  • Wyrazisty początek – od pierwszego zdania wiele zależy. Najlepsze byłoby zdanie proste, ale mocne, efektowne.
  • Fachowe stosowanie mowy niezależnej i pozornie zależnej (niekoniecznie – ale to znacznie podniesie walory estetyczne Twojego tekstu).
  • Operowanie czasem przeszłym i teraźniejszym.
  • Umiejętne wykorzystanie zaimków tu, teraz – co pozwoli czytelnikom poczuć się tak, jakby byli w opisywanym miejscu.
  • Oddanie dynamizmu akcji, jasny i precyzyjny styl, obrazowość i konkretność Twojego słownictwa.
  • Stosowanie narracji w 1. i w 3. osobie liczby pojedynczej i mnogiej.
    • 1. os. liczby pojedynczej stosujemy m.in. po to, by podkreślić swoje zaangażowanie w opisywane zdarzenia, to, że byłeś ich naocznym świadkiem czy nawet jednym z ich bohaterów.
    • 1. os. liczby  mnogiej – by włączyć czytelnika w swój świat, nawiązać z nim kontakt.

Na co musisz uważać?

  • By reportaż nie pomieszał ci się z opowiadaniem. Unikaj narracji, relacjonuj, pokazuj, nie opisuj.
  • Długość – reportaż nie może i nie powinien być zbyt długi. Każde zdanie powinno wnosić coś ważnego do tekstu.
  • Nie bez znaczenia są emocje – nie może to być suchy tekst. W reportażu powinno być widoczne zaangażowanie autora w prezentowany problem.

Pamiętaj, że reportaż nie jest popisem zdolności pisarskich (choć spraw warsztatowych nie wolno zaniedbać!) – jest ukierunkowany na czytelnika. Odbiorca reportażu zazwyczaj nie jest naocznym świadkiem przedstawianych w tekście zdarzeń; trzeba mu je unaocznić. Między innymi z tego względu umieszcza w tekście imiona i nazwiska, nazwy miejscowości, instytucji itd.

Nazwa
Korzenie nazwy tego gatunku tkwią w łacinie – przedrostek re– oznacza tyle, co na nowo; czasownik porto, portare – nosić. Z ich połączenia powstał nowy czasownik reporto, reportare znaczący tyle, co odnosić, donosić, zawiadamiać.

Facebook aleklasa 2

Zobacz:

34. Esej