Ten wczesny styl w średniowiecznej architekturze pochodzi od słowa „Roma”, czyli Rzym, choć bynajmniej nie oznacza rzymskiej architektury. Obejmuje gmachy, które wznoszono na terenach prowincji rzymskich od zarania średniowiecza do XIII wieku: zamki warowne, kolegiaty, kościoły. Charakteryzują się ciężką budową, przysadzistymi kopułami, grubymi murami i małymi okienkami.

Cechy – styl romański:

  • masywność, prostota form,
  • grube mury, małe wąskie okna,
  • wieże i przybudówki półokrągłe jako urozmaicenie bryły budynku,
  • półkoliste łuki, sklepienia kolebkowe („połowa walca”).

Przykłady polskich budowli architektonicznych to:

  • katedra w Tumie pod Łęczycą,
  • kolegiata w Kruszwicy,
  • kościół w Strzelnie czy Wąchocku.

Zobacz:

TEST ze średniowiecza 4

Sztuka średniowiecza

20. Czym charakteryzował się styl romański?