Arkadia jest mityczną krainą szczęśliwości – wiecznej wiosny, prostoty i miłosnych wzruszeń. Obraz takiej Arkadii stworzył Wergiliusz w swojej bukolicznej poezji – w Eklogach. Pierwowzorem krainy była Arkadia na środkowym Peloponezie – obszar biedny, zamieszkały przez pasterzy. W strofach Wergiliusza stała się jednak symbolem odwiecznych marzeń człowieka o mlekiem i miodem płynącej krainie spokoju, w której żyją ludzie w zgodzie z prawami natury.

Myśl o Arkadii nie opuściła późniejszych twórców: widział ją Kochanowski w urokach wsi (Pieśń świętojańska), tworzyli ,,sztuczne” kraje szczęśliwe inni myśliciele:
Morus – Utopię,

  • Ignacy Krasicki – Nipu,
  • Wolter – Eldorado,
  • Jonathan Swift – krainę Houyhnhumów (koni).

Dla polskich twórców niejednokrotnie Arkadią dzieciństwa stawała się Litwa.
Adam Mickiewicz odmalowuje ją w Panu Tadeuszu, Miłosz w Dolinie Issy, w wierszu W mojej ojczyźnie, do której nie wrócę,
Konwicki w Rojsty,Sennik współczesny

Facebook aleklasa 2

Zobacz:

MIT

Wymień słynne mity greckie, które poznałeś, i krótko je scharakteryzuj

Podaj funkcje i podział mitów – przykłady

Uniwersalizm mitów