Istnieje taki wiersz Norwida Przeszłość. Ten utwór jest definicją historii w specyficznym, norwidowskim rozumieniu. By ją pojąć, trzeba wyobrazić sobie następujący obrazek: wśród drzew jedzie wóz pełen dzieci, mija kolejne drzewa, a dzieci krzyczą, że to dęby uciekają w głąb lasu… Ta scenka obrazuje nasze błędne mniemanie o historii. Dzieci – to ludzie, którzy myślą, że to wydarzenia mijają „obok”, podczas gdy oni sami tkwią w miejscu. Tymczasem – wg Norwida – sprawa wygląda inaczej: historia jest materiałem trwałym, to człowiek porusza się i przemija. „Przeszłość – to dziś, tylko cokolwiek dalej”, miejsce, w którym człowiek już był, lecz ono trwa dalej, promieniuje całą swoją wartością, nie jest pustym polem, w którym nigdy nikogo nie było, i które już nie istnieje.

Facebook aleklasa 2

Zobacz:

Klaskaniem mając obrzękłe prawice… – Cyprian Kamil Norwid

Na czym polega nowatorstwo poezji Norwida?

W jakich utworach można odnaleźć refleksję Norwida o sobie samym i o własnym życiu?