Motyw wędrówki w literaturze.

Motyw wędrówki w literaturze.

Wędrówka to jeden z najbardziej popularnych motywów literackich. Topos wędrówki pojawia się już w starożytności. Podróż kojarzą pisarze...

BEZPŁATNY, INTERNETOWY MAGAZYN LICEALISTÓW

BEZPŁATNY, INTERNETOWY MAGAZYN LICEALISTÓW

    BEZPŁATNY, INTERNETOWY MAGAZYN LICEALISTÓW  (format PDF)          Zarejestruj się, aby pobrać...

  • Motyw wędrówki w literaturze.

    Motyw wędrówki w literaturze.

  • BEZPŁATNY, INTERNETOWY MAGAZYN LICEALISTÓW

    BEZPŁATNY, INTERNETOWY MAGAZYN LICEALISTÓW

  • Ściągnij bezpłatny numer i powtarzaj do egzaminu. Dostępnych jest już 10 numerów „Edusei

    Ściągnij bezpłatny numer i powtarzaj do egzaminu. Dostępnych jest już 10 numerów „Edusei".

Matura

Studia

Twoja przyszłość

Inwestycje

„Iliada” – przykłady rycerza starożytnego

Achilles

Achilles, jedyny syn bogini morskiej Tetydy i króla Ftyi Peleusa, miał ciało odporne na ciosy, bo matka zanurzyła go w świętej rzece Styks. Niestety trzymała dziecko za piętę i ta nie została zanurzona. Tak powstał jedyny słaby punkt Achillesa i tam właśnie trafił go strzałą z łuku Parys.

Młodzieniec był niezwykłej urody. Kiedy matka poznała jego przeznaczenie, ukryła go wśród córek Likomedesa – był nie do rozpoznania.
Wśród wojowników greckich wyróżniał się szczerozłotą zbroją wykutą przez Hefajstosa. Miał też tarczę – arcydzieło sztuki kowalskiej.
W stosunku do dowódcy Agamemnona nie krył pychy, zarozumialstwa i poczucia wyższości. Podrażniona ambicja – porwanie Bryzeidy przez wodza Greków – potrafiła wyzwolić niepohamowany gniew i zawziętość. Traktował kochankę jak własność i nie mógł pogodzić się ze stratą. Kochał natomiast, aż zastanawiająco, Patroklosa. Jego śmierć spowodowała chęć zemsty na Hektorze. Achilles zabił go, ale to nie wystarczyło. Zbezcześcił potem zwłoki Hektora, włócząc je przez dwanaście dni wokół grobu Patroklosa, pozostawił je tam i nie chciał oddać królowi Priamowi.
Na wspomnienie ojca Peleusa, śmiertelnego człowieka, rodzi się w tym pięknym barbarzyńcy prawdziwa tkliwość, miłość i tęsknota. Matka jest jedyną kobietą, której okazuje przywiązanie.

Achilles to typowy reprezentant starożytnych wojów – wspaniały, piękny, nieprawdopodobnie mężny, wierny przyjaciel, tkliwy syn. Jest symbolem młodości i siły, ale i barbarzyńcy – nieprzejednanego w okrucieństwie wobec wrogów, ulegającego gwałtownym wybuchom namiętności.


Hektor

Wojownik, który staje do walki w obronie ojczyzny, choć wie, że zginie. Rycerz tamtej epoki jest mężny, posiada niezwykłe (czasem nadludzkie) zdolności posługiwania się bronią, jest piękny, honorowy i wysokiego rodu. Walczy o łupy, uczestniczy w ucztach i romansach. W walce dopuszcza podstęp. Nie jest zupełnie samodzielny, decydując o swoim życiu: w jego sprawy mieszają się bogowie i wszechwładne w antyku Fatum.

Zwróć szczególną uwagę na symbolikę postaci:

  • Hektor – uosobienie prawego rycerza.

  • Odyseusz – wojownik podstępu, pomysłu, nie siły.

  • Achilles – wzór wojownika starożytnego, heros, posiada ponadludzkie siły.