• By uprawiać ten zawód, kierunkowe studia nie są konieczne, niezbędna jest natomiast ciekawość ludzi i wszelkich zjawisk (politycznych, społecznych, gospodarczych, kulturalnych czy sportowych) zachodzących w świecie.
  • Dziennikarstwa to popularny, ciekawy i mocno oblegany kierunek, na który trudniej się dostać, niż z nich wylecieć.
  • Bycie dziennikarzem kojarzy się z powszechnym uznaniem i sympatią, wykrywaniem wielkich afer i odbieraniem za to prestiżowych nagród, jednak musisz pamiętać, że tylko niektóre nazwiska i twarze stają się znane szerokiej publiczności.
  • Konkurencja w zawodzie jest bardzo duża, ponieważ dziennikarstwo jest zawodem otwartym, w którym mogą pracować również absolwenci innych kierunków. Dlatego studia na tym kierunku nie dają ani gwarancji sukcesu, ani nawet pracy, ale dzięki nim zdobywa się bezcenne kontakty i znajomości, które ułatwiają przebicie się w branży.

 Predyspozycje i wymagania

  • To studia dla ludzi łatwo nawiązujących kontakty, komunikatywnych, otwartych, przebojowych, takich, którzy nie boją się dyskutować i wyrażać swoje opinie.
  • Nie sprawdzają się raczej w tym zawodzie osoby bierne, nieśmiałe, pozbawione energii i ciekawości świata.    
  • Ważne są także takie cechy osobowe jak: kreatywność, umiejętność rozmawiania z ludźmi oraz pracy w grupie, rzetelność, koleżeństwo i uczciwość.
  • Wyjątkowo ceni się w tym zawodzie inteligencję, erudycję, elokwencję, sprawność w posługiwaniu się słowem i… po­czucie humoru.
  • Praca dziennikarza wymaga odpowiedzialności za słowo, dużej odporności psychicznej, umiejętności pracy pod presją czasu. Czasem bywa niebezpieczna.
  • Ważnymi cechami dobrego dziennikarza jest umiejętność kojarzenia faktów, odpowiedzialność i rzetelność, niezależności i obiektywizm, umiejętność analizy faktów i spojrzenia na dane zjawisko z różnych stron.
  • Podstawą pracy dziennikarza jest biegłość w obsłudze komputera i sprawność w poruszaniu się w Internecie, umiejętność wyszukiwania informacji
    i perfekcyjna znajomość angielskiego.


Inwestycje w liceum

  • Wybierz humanistyczny lub dziennikarski profil klasy.
  • Stwórz szkolną gazetkę, działaj w radiowęźle szkolnym, nawiąż współpracę z lokalną gazetą czy telewizją kablową. To cenne doświadczenie, którym będziesz mógł się pochwalić się podczas rekrutacji.
  • Jako dziennikarz powinieneś dobrze orientować się w historii, a bardzo dobrze w historii XX wieku oraz zagadnieniach z wiedzy o społeczeństwie.
  • Musisz na bieżąco śledzić to, co  dzieje się w kraju i na świecie – w polityce, gospodarce, kulturze i sporcie. Tej wiedzy nie da się nadrobić w ciągu jednego dnia, a jest konieczna w pracy dziennikarskiej.
  • Na studiach i później w pracy szalenie pomaga oczytanie i wiedza ogólnohumanistyczna. Kiedy się dużo czyta, zdobywa się nowy zasób słów, można dzięki temu napisać lepszy tekst, łatwiej przeprowadzić wywiad czy ciekawiej poprowadzić dyskusję w studiu.
  • Musisz mieć otwarty umysł. Obserwuj to co dzieje się wokół Ciebie, w szkole, dzielnicy, mieście. Pomyśl, co mogłoby stanowić materiał do artykułu, jakbyś go mógł napisać? Czasem warto zwrócić uwagę na zwykłą ulotkę, którą ktoś wsadził w drzwi mieszkania – ona też może być inspiracją do zrobienia jakiegoś materiału. Ta ciekawość i obserwacja świata może Ci pomóc w wyborze specjalizacji i tematyki, którą chciałbyś się w przyszłości zająć.
  • Pisz jak najwięcej! Jeśli nie masz wrodzonego talentu, dzięki temu, nauczysz się dobrego rzemiosła pisarskiego, wzbogacisz swój język, wypracujesz zwięzłości wypowiedzi i umiejętność posługiwania się słowem. Ta sprawność będzie nieoceniona kiedy w krótkim czasie będziesz musiał napisać tekst dla gazety codziennej, czy działu informacyjnego radia i telewizji.
  • Oczywiście, jak na większości kierunków, bardzo potrzebna jest znajomość języków obcych. W późniejszej Twojej pracy, jako np. zagranicznego korespondenta, wręcz niezbędna. Angielski to podstawa.

 

Studia

Dziennikarstwo i komunikacje społeczną można studiować na uczelniach publicznych
i niepublicznych, w trybie stacjonarnym (dziennym) i niestacjonarnym (zaocznym),
w systemie studiów I (licencjat), II (magisterium) stopnia.

Państwowa czy prywatna?

Uczelnie państwowe postawiły w programie studiów większy nacisk na wiedzę teoretyczną i badania naukowe, natomiast uczelnie niepaństwowe na umiejętności praktyczne. Różnicę tą widać w ofercie programowej. Na obu typach uczelni obowiązują przedmioty ogólnohumanistyczne (filozofia, socjologia, historia, psychologia), ale na uczelniach prywatnych przeważają przedmioty kierunkowe związanych bezpośrednio z mediami i pracą dziennikarza –  prawo prasowe i autorskie, komunikacja międzyludzka, informacja dziennikarska, zajęcia poświęcone badaniu opinii publicznej, podstaw marketingu, reklamie i public relations. Często w ofercie studiów znajdują się, związane z najczęstszymi „tematycznymi specjalizacjami” dziennikarskimi, przedmioty ekonomiczne i politologiczne.

Warsztaty

To nakierowanie uczelni prywatnych na praktykę widać na przykładzie zajęć  warsztatowych, na których praktycznie uczy się rzemiosła dziennikarskiego.
Są to zajęcia powiązane z poszczególnymi typami dziennikarskiej pracy, a więc prasowe, radiowe, telewizyjne, związane z dziennikarstwem on-line, warsztaty agencyjne, pracownie fotograficzne, warsztaty związane z pracą rzecznika prasowego i public relations.

Na co zwrócić uwagę wybierając uczelnię?
  • Abyś mógł efektywnie ćwiczyć swoje umiejętności w praktyce, musisz mieć do dyspozycji  profesjonalne pracownie wyposażone w specjalistyczny sprzęt.
    Nie  nauczysz się pracy radiowca bez styczności z mikrofonem, a pracy dziennikarza telewizyjnego bez możliwości obcowania z kamerą. Dlatego przy wyborze szkoły zorientuj się wcześniej, z jakiego zaplecza technicznego korzysta.
  • O efektywności i jakości wykładów i zajęć warsztatowych decyduje kadra pracowników dydaktycznych oraz liczebność grup ćwiczeniowych (to również weź pod uwagę wybierając uczelnię). Wiadomo, im jest mniejsza, tym więcej czasu osoba prowadząca może poświęcić Ci, dokładniej przeanalizować Twój artykuł, wskazać błędy, podpowiedzieć lepsze ujęcie tematu.
  • Zaletą dobrych uczelni jest zapewnienie swoim studentom profesjonalnych praktyk i staży. Większość tego typu uczelni ma podpisane umowy z lokalnymi i ogólnopolskimi mediami czy instytucjami społecznymi, dzięki którym co roku studenci mają zapewnione praktyki. Zwróć uwagę na to, gdzie możesz odbyć taką praktykę w danej szkole. Praktyka zawodowa jest bardzo ważnym elementem w czasie studiów. Oprócz zdobycia doświadczenia, możesz pokazać się potencjalnemu pracodawcy, dać się zapamiętać, zdobyć cenne kontakty.
  • Różnicę między uczelniami państwowymi a prywatnymi widać w oferowanych specjalizacjach. Zazwyczaj uczelnie państwowe poprzestają na specjalizacjach typowo dziennikarskich (wyjątkiem tu jest Uniwersytet Warszawski, który oferuje jeszcze specjalizację public relations), natomiast placówki prywatne mają bardzo szeroką ofertę.

Charakterystyka kierunku

Trzy pierwsze lata to przede wszystkim przedmioty teoretyczne. Zajęcia praktyczne ograniczają się do przedmiotu Informacja dziennikarska i obowiązkowych praktyk redakcyjnych na trzecim roku.

Wiedzę ogólną studentów poszerzają wykłady i ćwiczenia z 

  • psychologii,
  • filozofii,
  • socjologii,
  • historii i teorii kultury czy literatury.

Jednym z najważniejszych przedmiotów kierunkowych jest Prawo prasowe i autorskie. Bez jego znajomości lepiej nie zaczynać pracy, bo nawet najmniejsza pomyłka może się zakończyć procesem sądowym.

W przyszłej pracy przydadzą się również wiadomości na temat różnorodnych źródeł informacji, jak powstają i jak z nich korzystać. Tego studenci dowiadują się na zajęciach dotyczących badania opinii publicznej, reklamy i public relations czy podstaw marketingu.

Ze względu na duże problemy ze znalezieniem pracy po magisterce, sensowne jest wykorzystanie okresu studiów na zaczepienie się w jakiejś redakcji i zdobycie doświadczenia. Dlatego już po pierwszym roku znaczna część studentów nawiązuje współpracę z mediami, na co uczelnie chętnie przystają.

Program studiów

Pierwszy rok

Po pierwszym roku studiów będziesz musiał zdać sześć egzaminów z przedmiotów:

  • Media w Polsce,
  • Komunikowanie masowe,
  • Nurty współczesnej filozofii,
  • Najnowsza historia Polski,
  • Encyklopedia prawa dla dziennikarzy,
  • Psychologia społeczna.

Do zaliczenia na ocenę będziesz miał również socjologię ogólną, logikę i metodologię.

  • Najtrudniejszy przedmiot pierwszego roku to Komunikowanie masowe.
    Dowiesz się na nim o różnych typach komunikowania w społeczeństwie, o jego sposobach i skuteczności, a także różnych jego aspektach, możliwościach porozumiewania się międzyludzkiego (język werbalny i niewerbalny).
  • Z kolei do najbardziej lubianych przedmiotów należą media w Polsce. Dają one dobrą wiedzę na temat polskiej prasy, stacji telewizyjnych i radiowych, a także agencji prasowych.

Drugi rok

W trzecim i czwartym semestrze główny nacisk położony jest na przedmioty związane z językiem wypowiedzi dziennikarskiej i jego poprawnością.

  • Najtrudniejszym przedmiotem jest Historia myśli politycznej XIX i XX wieku.

Trzeci rok

Na trzecim roku najbardziej czasochłonnym przedmiotem jest Historia prasy polskiej. Tu czeka na Ciebie lektura opasłej, czterotomowej lektury z ogromną ilością informacji, dat, tytułów, nazwisk, które trzeba zapamiętać.

Specjalizacje

Pod koniec trzeciego roku trzeba podjąć decyzję o specjalizacji. Na Uniwersytecie Warszawskim do wyboru są:

  • specjalizacja radiowa,
  • telewizyjna,
  • prasowa,
  • on-line,
  • fotograficzna,
  • agencyjna,
  • reportaż multimedialny
  • marketing medialny i public relations.
    Jeśli się na nią zdecydujesz będziesz specem od kreacji wizerunku firmy, a także będziesz odpowiadał za kontakty z mediami.

Na każdą specjalizację trzeba zdać egzamin.


Szkoły starają się dostosować do zmieniającego się rynku mediów i rozszerzają ofertę edukacyjną, wprowadzając nowe specjalności, np.:

  • komunikację społeczną;
  • specjalizację internetową (przygotowuje do pracy w redakcji portalu internetowego);
  • dziennikarstwo międzynarodowe (przygotowuje studentów do pracy
    w charakterze korespondenta zagranicznego);
  • dziennikarstwo sportowe (edukuje przyszłych sprawozdawców z imprez sportowych);
  • sytuacje ekstremalne (szkoli korespondentów z miejsc objętych kataklizmami, zamieszkami i wojną);
  • socjologię mediów i public relations (przygotowuje zarówno do pracy w biurze prasowym np. na stanowisku rzecznika, jak i w agencji public relations);
  • specjalizację edytorską (przygotowuje do pracy na stanowisku redaktora w różnego rodzaju wydawnictwach prasowych, książkowych
    i redakcjach internetowych);
  • informację naukową, elektroniczną i bibliotekarstwo (przygotowuje do pracy w archiwum czy bibliotece, przy sporządzaniu i udostępnianiu baz danychna różnego rodzaju nośnikach, w tym elektronicznych);
  • promocję i reklamę (uczy zasad oddziaływania i tworzenia reklam w różnych typach mediów).
  • badanie opinii publicznej (uczy przeprowadzania badań jakościowych i ilościowych różnymi metodami oraz analizy danych statystycznych).

Wybór nie przesądza na szczęście o przyszłości zawodowej. To, czym naprawdę będziesz się zajmował po zdobyciu tytułu magistra dziennikarstwa i komunikacji społecznej, pokaże samo życie.

Charakterystyka niektórych przedmiotów

  • Komunikowanie masowe obejmuje szeroką prezentację teorii i metod badawczych, analizujących różne aspekty funkcjonowania mass mediów w społeczeństwie, a zwłaszcza ich wpływu na jednostki i zbiorowości. Poszczególne bloki tematyczne koncentrują się na takich zagadnieniach jak: podstawy i uniwersalne prawidłowości komunikowania masowego, doktryny medialne, typy i działania instytucji nadawczych, konstrukcja świata przedstawionego w mass mediach, style odbioru przekazów masowych oraz krótko- i długoterminowe efekty kontaktów z mass mediami.
  • Media w Polsce obejmują wszechstronną prezentację najważniejszych krajowych, regionalnych i lokalnych instytucji medialnych w Polsce (agencji informacyjnych, redakcji prasowych, radiostacji i ośrodków telewizyjnych), ujmowanych jako elementy systemu. Na podstawie charakterystyki poszczególnych instytucji dokonywana jest typologia mediów oraz analizowana ich rola w systemie społeczno-politycznym.
  • Encyklopedia prawa dla dziennikarzy to przedmiot, który ma nauczać przyszłych dziennikarzy zrozumienia podstawowych zasad i pojęć prawnych. Chodzi o poznanie ogólnej konstrukcji całego systemu prawnego. Zasadniczym celem jest poznanie tych rozwiązań prawnych, które mają związek z mediami i dlatego przedmiot ten tworzy swoistą „sekwencję” z prawem prasowym i etyką dziennikarską.
  • Najnowsza historia Polski – zadaniem tego przedmiotu jest pokazanie najnowszych dziejów politycznych i społecznych Polaków. Cezury okresu, objętego analizą, to lata osiemdziesiąte ubiegłego wieku, gdy kształtował się system nowoczesnych partii politycznych, oraz rok 1989, stanowiący wyraźny moment przełomowy. Obok kwestii politycznych w kręgu pierwszoplanowych zainteresowań znajdują się przemiany ekonomiczne i kulturalne, a także rozmaite formy społecznej aktywności ludzi.
  • Język wypowiedzi dziennikarskiej obejmuje podstawowe zagadnienia z zakresu teorii kultury języka i stylistyki, charakterystyki odmian stylowych (także gatunków dziennikarskich) i socjalnych współczesnej polszczyzny oraz jej tendencji rozwojowych. Ćwiczenia poświęcone są kształceniu praktycznych umiejętności studentów w sprawnym posługiwaniu się językiem.
  • Zagraniczne systemy informacji masowej – w trakcie tych zajęć charakteryzowane są instytucje i systemy informacji masowej, działającej w krajach rozwiniętych, jak np. USA., Wielkiej Brytanii, Niemiec, Rosji itp. Charakterystyka systemów, występujących w poszczególnych krajach, obejmuje zarówno strukturę organizacyjną i zasady działania kluczowych instytucji, zajmujących się gromadzeniem i rozpowszechnianiem informacji (jak agencje informacyjne, dzienniki i czasopisma wysokonakładowe czy specjalistyczne, sieci radiowe i telewizyjne itp.), jak też ogólne mechanizmy regulujące działanie i współdziałanie tych instytucji w systemie nadawców krajowych.
  • Międzynarodowy obieg informacji – omawiane zagadnienia to: międzynarodowy przepływ informacji i komunikowania, światowe agencje informacyjne, ponadgraniczny przekaz radiowy i telewizyjny, idea swobodnego przepływu informacji, światowy ład w dziedzinie informacji i komunikowania, wolność prasy w świetle unormowań międzynarodowych, profesjonalizm w pracy korespondenta zagranicznego, stereotypy państw i narodów.
  • Retoryka i erystyka – w ramach zajęć poruszana jest tematyka publicznego komunikowania perswazyjnego, analizowane są psychologiczne i językowe warunki sprawnej wypowiedzi, a także najczęściej stosowane tropy i chwyty retoryczne. Elementy ćwiczeń praktycznych dotyczą głównie językowego i pozajęzykowego organizowania kontaktu z rozmówcą oraz kwestii językowej sprawności (doboru argumentacji, konstrukcji wypowiedzi) i skuteczności.
  • Historia prasy i dziennikarstwa – zajęcia mają umożliwić studentom poznanie procesu kształtowania się i rozwoju prasy oraz tworzenie się zawodu dziennikarskiego i jego roli w życiu narodowym, społecznym i kulturalnym. Wykłady i studia własne studenta nastawione są głównie na usystematyzowanie, zinterpretowanie i skomentowanie obszernej literatury przedmiotu.
  • Prawo prasowe służy zapoznaniu studentów z uregulowaniami prawnymi, dotyczącymi środków masowego komunikowania. W toku zajęć szczegółowo omawiane i analizowane są podstawowe akty prawne w tej dziedzinie, tzn. ustawy: o prawie prasowym, o prawie autorskim, o radiofonii i telewizji, a także odnoszące się do mass mediów inne uregulowania prawne. Każdy student musi zapoznać się ze wszystkimi prawami i obowiązkami dziennikarza oraz z postanowieniami prawa prasowego i autorskiego.
  • Ekonomika mediów – w ramach zajęć instytucje medialne (redakcje) rozpatrywane są jako podmioty gospodarcze, prowadzące działalność gospodarczą w ramach gospodarki rynkowej. Wśród zagadnień szczegółowych poruszane są takie kwestie jak: mechanizmy rządzące rynkiem mass mediów, analiza kosztów, strategia marketingowa, rola reklamy w stabilizacji i ekspansji pozycji rynkowej, struktura i koncentracja własności.
  • Etyka dziennikarska – na zajęciach odbywa się analiza najistotniejszych norm etycznych, obowiązujących w Polsce i na świecie. Ma to umożliwić studentom stosowanie odpowiednich norm w przyszłej pracy zawodowej.
  • Reklama i marketing – zajęcia obejmują podstawowe informacje o zjawisku reklamy, a w szczególności o istocie reklamy i jej pokrewieństwie z propagandą oraz działaniami typu „public relations”, o kanałach dystrybucji treści reklamowych, roli opakowań w reklamie oraz znaczeniu marki i znaku firmowego w przekazach reklamowych, o reklamie zewnętrznej, badaniach odbioru i wpływu treści reklamowych oraz o technikach i chwytach perswazyjnych stosowanych w reklamie.

Praca

Po ukończeniu studiów na dziennikarstwie będziesz mógł starać się o pracę w:

  • redakcjach gazet codziennych i magazynów,
  • redakcjach portali internetowych,
  • domach mediowych,
  • agencjach reklamowych, public relations i promocyjnych,
  • placówkach upowszechniania informacji i kultury,
  • instytucjach i organizacjach działających w sferze publicznej i utrzymujących kontakty z mediami.
 

Szkoły niepubliczne oferują zazwyczaj kształcenie na trzyletnich studiach licencjackich, rzadziej pięcioletnich magisterskich.
Po licencjacie można zdobyć tytuł magistra na państwowej uczelni, przeważnie na innym kierunku, np. politologii czy kulturoznawstwie.

 

 

 

 

 

 

Specjalizacja

Zanim rozpoczniesz naukę, zastanów się nad specjalizacją.
Inna wiedza i inne umiejętności potrzebne są sprawozdawcy sportowemu, inne dziennikarzowi kulturalnemu, a jeszcze inne przyszłemu pracownikowi działu ekonomicznego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przedmioty na pierwszym roku

  • Media w Polsce
  • Nurty współczesnej filozofii
  • Logika i metodologia
  • Encyklopedia prawa dla dziennikarzy
  • Język obcy I
  • Język obcy II
  • WF
  • Psychologia społeczna
  • Socjologia ogólna
  • Najnowsza historia Polski
  • Informacja dziennikarska

 

 

 

 

Czemu studiować dziennikarstwo?

Często się mówi, że aby być dziennikarzem, nie trzeba kończyć studiów dziennikarskich.
Owszem, nie jest to warunek konieczny, ale dzięki tym studiom

  • możesz poczuć dziennikarską atmosferę,
  • uuczysz się odpowiedzialności za słowo,
  • masz kontakt z zawodowymi dziennikarzami oraz ludźmi, którzy zajmują się teorią dziennikarstwa,
  • łatwiej pokazać się i wkręcić w dziennikarki świat, załapać cenne kontakty.

 

 

 

 

Studia

Na tym kierunku nie ma wyścigu szczurów. Ludzie są wobec siebie serdeczni, pomocni, pożyczają notatki, nie ma rywalizacji, osiągania sukcesu za wszelką cenę.

 

Wśród studentów dziennikarstwa jest sporo osób, które podejmują naukę na drugim kierunku: prawie, psychologii, socjologii, ochronie środowiska. Powodem takiej decyzji jest często chęć wyspecjalizowania się w jakiejś dziedzinie, a przez to stania się bardziej kompetentnym dziennikarzem.

 

Jeszcze w trakcie nauki znaczna część studentów dziennikarstwa „zaczepia się” w rozmaitych redakcjach. W sumie – kto dostał się na ten kierunek, nie zamartwia się raczej o swoją przyszłość zawodową. Może przecież podjąć pracę w prasie, redakcjach radiowych, telewizyjnych, agencjach, wydawnictwach, w instytucjach, zajmujących się reklamą, public relations itp.

 

 

 

 

 

 

 

Przedmioty na dziennikarstwie

  • retoryka i erystyka
  • wstęp do komunikowania społecznego
  • kultura języka
  • style i gatunki dziennikarskie
  • historia komunikowania społecznego
  • język komunikowania społecznego
  • prawne podstawy komunikowania
  • wstęp do medioznawstwa
  • ekonomika mediów
  • public relations
  • reklama w społeczeństwie informacyjnym
  • współczesne media w Polsce i na świecie wraz z lektoratem prasy krajowej i zagranicznej
  • media lokalne i środowiskowe

 

 

 

 

Gdzie studiować?

  • Akademia Muzyczna w Krakowie,
  • Karkonoska Państwowa Szkoła Wyższa w Jeleniej Górze,
  • Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II,
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Ciechanowie,
  • Politechnika Koszalińska,
  • Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej, Wydział Zamiejscowy w Poznaniu,
  • Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach,
  • Uniwersytet Gdański,
  • Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu,
  • Uniwersytet Jagielloński,
  • Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
    w Warszawie,
  • Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy,
  • Uniwersytet Łódzki,
  • Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie,
  • Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu,
  • Uniwersytet Opolski,
  • Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie,
  • Uniwersytet Szczeciński,
  • Uniwersytet Śląski
    w Katowicach,
  • Uniwersytet Warszawski,
  • Uniwersytet Wrocławski,
  • Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych w Poznaniu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zatrudnienie

Miejsce i charakter pracy uzależnione są od wielu czynników:

  • od indywidualnych predyspozycji kandydata,
  • od jego zainteresowań,
  • wreszcie od siły przebicia, żeby nie powiedzieć „tupetu”.