Narodziny Wenus – Sandro Botticelli

Metryczka dzieła

  • Tytuł: Narodziny Wenus
  • Autor: Sandro Botticelli, właściwie Alessandro di Mariano Filipepi (1445-1510)
  • Narodowość: Włoch
  • Rok powstania: 1482-1485
  • Tematyka: malarstwo mitologiczne
  • Technika wykonania: tempera na płótnie
  • Wymiary: 172,5 cm x 278,5 cm

 

  • Artysta, w sposób charakterystyczny dla swego malarstwa, przechylił głowę bogini miłości. Przedstawił twarz o delikatnych rysach i melancholijnym spojrzeniu.
  • Para mitologicznych kochanków – zachodni wiatr Zefir z porwaną przez siebie ukochaną delikatnym podmuchem popychają Wenus ku brzegowi.
  • Według mitologii, Wenus wyłoniła się z morskiej piany, a według Botticellego przypłynęła do brzegu w muszli. Nie bez powodu, gdyż muszla w renesansie była bardzo popularnym motywem, a poza tym kojarzy się z morzem.
  • Botticelli śmiało mógłby dziś zostać stylistą fryzur. Najczęściej proponuje skomplikowane układy rozwianych loków, niesfornych kosmyków i warkoczyków – upiętych, przewiązanych wstążką.
  • Na brzegu czeka greckie bóstwo wiosny. Jej suknia oraz płaszcz przeznaczony dla Wenus są ozdobione kwiatami. Artysta znał się na botanice, dlatego roślinność z jego obrazów jest autentyczna (róże, drzewo pomarańczowe, bławatki).

 

Triki kompozycyjne

  • Fantazyjna linia
    Włosy i szaty zostały namalowane subtelną, lekką, elegancką i przede wszystkim falującą linią. To ona stała się wizytówką malarza.
  • Grawer malarzem
    W młodości Botticelli uczył się rysunku u swego brata… grawera! To właśnie dzięki tej technice jego rysunek stał się delikatny i precyzyjny, a kreska ciągła. Z grawerstwa przejął również kontur, który stał się nieodzowną częścią jego twórczości.
  • Delikatne barwy
    Artysta chętnie używał jasnych kolorów, zwłaszcza w obrazach pełnych spokoju i zadumy. Subtelne barwy czasem rozjaśniał złotem. Dzięki brakowi ostrych kontrastów tworzył niepowtarzalną atmosferę swoich malowideł.

 

Zadania egzaminacyjne

1. Pytanie o rodzaj malarstwa

Narodziny Wenus Botticellego to:

A. martwa natura,
B. pejzaż,
C. scena mitologiczna,
D. autoportret.

Odp. C. Kto zapomniał, przypominamy, że do martwych natur „pozują” przedmioty, owoce, rzeczy. Pejzaż to inaczej krajobraz. Autoportret to własny portret. W scenach mitologicznych zaś pojawiają się motywy i postacie zaczerpnięte z mitologii.

2. Pytanie o źródło imienia bohaterki obrazu

Dlaczego Afrodyta została na obrazie nazwana Wenus?

A. imię to jest archaizmem,
B. tej formy imienia używa się w mitologii,
C. jest to forma krótsza i łatwiejsza,
D. jest to rzymski odpowiednik imienia tej bogini.

Odp. D. Afrodyta to imię greckie, Wenus – rzymskie.

3. Pytanie o elementy dynamiczne

Narodziny Wenus to obraz o kompozycji statycznej, ale pojawiają się na nim elementy wprowadzające dynamikę. Wybierz je spośród podanych niżej:

A. fala, muszla, wiatr;
B. fale, wiatr, rozwiane włosy;
C. dłonie, muszla, spadające kwiaty;
D. drzewo, skrzydła, dłonie.

Odp. B. W pozostałych odpowiedziach pojawiają się elementy, które są raczej statyczne (muszla, drzewo).

4. Pytanie łączące podany tekst źródłowy z obrazem

Wskaż motyw wspólny dla obrazu Narodziny Wenus i tekstu Jana Parandowskiego:

A. odwiedziny,
B. pływanie,
C. miłość,
D. stworzenie.

Odp. D. Chodzi oczywiście o stworzenie, narodzenie się Wenus.

PODYSKUTUJ: