Zdania klucze

Jak zakończyć pracę?

Zakończyć powrotem do własnego odkrywczego pomysłu

  • Nie było trudno obronić  pozornie dziwną teorię.
  • Podobno wartość dzieła mierzy się ilością możliwych odczytań. Mam nadzieję, że znalazłem jeszcze jedno.
  • I tak oryginalna teoria okazała się zupełnie prawdopodobna.
  • Pomysł pisarza okazał się eksperymentem tak jak przewidywałem. Niepotrzebnie kolejne pokolenia traktują go tak serio.
  • Zakończę refleksją o swoim pomyśle mnie też zaskoczył!

Zakończyć refleksją o kompozycji

  • Kończąc, podkreślę kunszt kompozycyjny dzieła to jego najważniejsza cecha.
  • Wniosek końcowy musi zawierać uwagę o nowatorskiej kompozycji utworu.
  • Na koniec pragnę podkreślić wagę kompozycyjnych osiągnięć autora.
  • Na plan pierwszy w ocenie dzieła wysuwa się jego kompozycja.
  • Na koniec wniosek o strukturze utworu…
  • Na koniec powrócę na chwilę do zagadnień związanych z budową dzieła.
  • Zakończę wnioskiem o powiązaniu przesłania z kompozycją w tym utworze udało się to znakomicie.

Zakończyć tekst naukowy

  • Zakończeniem pracy niech będzie konsensus kilku poglądów.
  • Sukcesem przeprowadzonego wyżej procesu myślowego jest wniosek…
  • Suma wniosków nie jest może odkryciem, ale bardzo porządkuje materiał.
  • Owocem pracy tak humanistycznej, jak i dotyczącej nauk ścisłych powinna być nowa wartość, myśl, jakość. Niech będzie nią refleksja o…
  • W pracy przyjąłem metodę badawczą polegającą na analizie utworów. Czas na syntezę.
  • Praca okazała się spektrum kilku punktów widzenia.
  • Wynikiem analiz będzie wniosek…

Zakończyć powrotem do myśli o epoce, autorze, bohaterze z początku prac

  • A zatem romantyzm dopuszczał praktyczne, czy wręcz humorystyczne, ujęcie zagadnienia.
  • W analizowanych wyżej utworach autor ujawnił talent satyryka i niezwykłe poczucie humoru.
  • I oto autor zaskoczył nas… tradycyjnością ujęcia, zwłaszcza po szumnych zapowiedziach nowatorstwa.
  • W okresie modernizmu powyższe postawy okazały się dość typowe i popularne.
  • Utwór, który dogłębnie omówiłem, to tragifarsa połączenie humoru z tematem godnym tragedii.
  • Po pełnej analizie czynów i konstrukcji bohatera mogę zaliczyć go do grona postaci tragicznych.

Zakończyć notką, kim się okazał bohater

  • Bohater romantyczny okazał się bohaterem przegranym.
  • Lalka pozostała lalką pustą, ładną porcelaną bez duszy.
  • W finale mamy do czynienia z jeszcze jednym nawróconym zbrodniarzem.
  • Dowiódł swojego rycerstwa (szlachetności, wiary, uczciwości) okazał się postacią godną podziwu.
  • Z persony tragicznej pozostał mały, zalękniony człowieczek.
  • Nie wytrzymał próby obnażył oblicze oszusta (zdrajcy, tchórza, outsidera).
  • Kiedy maska spadła, oczom widzów ukazała się zmęczona, przeciętna twarz…

Zakończyć cudzym i własnym słowem

  • Koniec i bomba, kto czytał ten trąba. Tak kończy Gombrowicz „Ferdydurke” ja tylko cytuję i proszę czytelnika o wyrozumiałość.
  • „Nikt nie jest wolny od mówienia bredni”. Słowa Michaela Montaigne’a dodają otuchy, zwłaszcza jeśli w pracy znajdą się mylne poglądy…
  • „Non omnis moriar”. Złotą myśl Horacego można zastosować z powodzeniem i do tego znakomitego poety.
  • „Kobieto, puchu marny! Namiętny okrzyk Mickiewicza z IV części Dziadów uważam za bardzo trafne podsumowanie mojej pracy o postaciach kobiecych.
  • „Przeszłość to dziś, tylko cokolwiek dalej” powtórzę za Norwidem, by zamknąć rozważania o historii w dziełach literackich.

Zakończyć refleksją o ludziach (bohaterowie, autor)

  • Na końcu mała refleksja bohater, o którym tyle piszę, nigdy nie istniał. Ale codziennie spotykam podobne postacie.
  • Szereg postaci zostało tu wspomnianych. Co ich łączy? Idea wskazana w temacie.
  • W zakończeniu pracy przywołam autora tej lektury rzeczywiście jest reprezentantem nurtu, obrońcą, piewcą, orędownikiem idei.
  • Autorzy naszych lektur często nie sądzili, że ich utwory będą przedmiotem szkolnych prac i niech to będzie przestrogą dla piszących i zakończeniem mojego wypracowania.
  • Podsumuję: przewinęły się w powyższych rozważaniach osoby rozmaitych epok i przestrzeni. Bardzo różne. Wszystkie jednak potwierdzają myśl tematu.
  • Pisałem o kilku osobach ale z pełną świadomością, że są to postacie reprezentatywne dla całej społeczności.

Zakończyć refleksją o sobie

  • Praca nad tematem okazała się dla mnie nowym doświadczeniem.
  • Jestem zaskoczony własną tezą.
  • Bohaterowie i ich problemy nauczyły mnie pewnej życiowej mądrości.
  • Analiza utworu choć męcząca okazała się pouczająca.
  • I oto jestem ofiarą własnego wywodu myślowego zaprzeczam tezie postawionej we wstępie.
  • Z pozoru nudna analiza tego tekstu okazała się intelektualną przygodą!

Zakończyć z fasonem

  • Takie są moje ostateczne wnioski, a ich poszukiwanie okazało się dla mnie swoistą przygodą intelektualną.
  • Koniec pracy skłania mnie do powtórnego postawienia pytania z początku. A odpowiedź brzmi tak:
  • Zakończę pracę słowami prawdziwego autorytetu naszych czasów…
  • W finale pracy stwierdzam z zaskoczeniem, że nie należy zbyt pochopnie formułować tez wstępnych…
  • Powyższy wywód w pełni potwierdził (lub zakwestionował) założenie (tezę) postawioną w temacie  na wstępie).

Zakończyć zaprzeczeniem tezy

  • Zaskakująco wywód zaprzecza tezie postawionej w temacie.
  • W zakończeniu sformułuję odmienną tezę.
  • Prawda okazała się odmienna od założonej w temacie.
  • I oto wnikliwa analiza doprowadza do wniosku, że nie jest tak, jak zakładaliśmy na początku.
  • Na koniec podsumuję wnioski dowodzą one, że temat zakładał tezę nieprawdziwą.

Zakończyć powrotem do wstępu

  • Myślę, że czas powrócić do wstępu moich rozważań, czas sprawdzić i ocenić prawdziwość postawionej tam tezy.
  • I oto jeden z paradoksów rzeczywistości. Zakończenie przemyśleń jest takie samo jak wstęp. Nie przynosi pewności, okazuje się początkiem, bo stawia kolejne pytania.

Zakończyć wnioskiem

  • Teraz, gdy pora kończyć, nie będę powtarzał tych argumentów, które wyżej przytoczyłem. Wniosek niech będzie krótką deklaracją mojego stanowiska…
  • Ostateczne moje twierdzenie brzmi następująco…
  • Swoją pracę pragnę „zaopatrzyć” w następujące podsumowanie:…
  • Być może (a nawet na pewno) nie wszystkie możliwe tytuły (wydarzenia, osoby) zostały tu ujęte i omówione. Lecz „wszystkie możliwe” nie są przecież konieczne, by móc pokusić się o podsumowanie…
  • Po analizie wymienionych tu utworów, po przemyśleniach i po próbach dyskusji z samym sobą, kończę następującym wnioskiem:…

Zakończyć oceną

  • Nadszedł czas na ostateczną ocenę (twórczości, czynów postaci, dzieła literackiego). Nie jest to zadanie łatwe pomimo powyżej napisanych słów…

Zakończyć cytatem

  • Sądzę, że będzie taktownym gestem wobec poety, o którym tyle już napisałam, jeśli zakończę swoją pracę cytatem z jego twórczości:…

Zakończyć zebraniem podsumowującym wcześniejszych argumentów

  • Czy udało mi się skonstruować odpowiedź na pytania, które stawia temat? Pozwolę sobie teraz zebrać uwagi końcowe…
  • W finale mojej pracy chcę zamieścić taką myślę, że sumującą wszystko co powiedziałam na ten temat, tezę.
  • Łatwo zacząć taki cykl przemyśleń, gorzej go zakończyć. Niech sumą wniosków będzie następujące stwierdzenie…
  • Jak powinny brzmieć podsumowania powyższych rozważań? Pogrupuję je następująco…

Zakończyć osobistym wyznaniem

  • Ujawniłem w tej pracy swoją duszę, swoje prawdziwe ja bo przecież fascynacje literackie są prawdą o mnie, są tym co rzeczywiście w człowieku jest autentyczne.
  • Ludzie mają różne zamiłowania czytelnicze i, oczywiście, mają prawo wyboru swoich lektur. Ja wybrałam właśnie ten a nie inny typ literatury i starałam się uczciwie umotywować dlaczego.

Facebook aleklasa 2

Zobacz:

Jak wprowadzić nowy wątek?

Jak podkreślić wagę wypowiedzi?

Jak przywołać słowa bohatera?