Do czasów Kochanowskiego w poezji polskiej obowiązywał tak zwany wiersz zdaniowy (jedno zdanie lub samodzielna część składniowa). Jan Kochanowski wprowadził do literatury polskiej i utrwalił w niej nowy typ wiersza – wiersz sylabiczny.

Najważniejsze cechy tego wiersza to:

  • stała liczba sylab w poszczególnych wersach,
  • średniówka w stałym miejscu w wersach dłuższych niż ośmiosylabowe,
  • stały akcent paroksytoniczny (na przedostatniej sylabie) w zakończeniu każdego wersu.

Przykład:

Czego chcesz od nas Panie + za twe hojne dary?
Czego za dobrodziejstwa + którym nie znasz miary?

Każdy wers składa się z trzynastu sylab (zgłosek), po siódmej występuje średniówka – układ 7 + 6, akcent pada na przedostatnią sylabę wersu.

Zobacz:

Życie i twórczość Jana Kochanowskiego

Pieśni Kochanowskiego na maturze

Jan Kochanowski – jeden poeta czy wielu? O „niekonsekwencjach” w twórczości Jana z Czarnolasu.

Wizja Boga i obraz natury w twórczości Jana Kochanowskiego