Gdzie mieszkali najważniejsi bohaterowie Pana Tadeusza?

W Soplicowie mieszkali:

  • Sędzia – brat Jacka Soplicy, opiekun Tadeusza. Zaradny gospodarz, zwolennik tradycji, gościnny. Bywał jednak porywczy, nie chciał ustąpić w sporze o zamek, chociaż dobra Horeszków zyskał dzięki niechlubnej targowicy.
  • Tadeusz – 20-letni syn Jacka Soplicy. Imię otrzymał na pamiątkę Tadeusza Kościuszki. Wychowywany przez Sędziego, ostatnie lata spędził w szkole, prawdopodobnie w Wilnie. Łatwowierny, ufny, zakochany w Zosi. Nowoczesny – zdecydował się na uwłaszczenie chłopów.
  • Zosia – 14-letnia córka Ewy Horeszko. Wychowywana przez Sędziego i Telimenę (za pieniądze przysyłane przez Jacka). Dobrze wychowana, wolała jednak prostotę życia wiejskiego niż wykwintne salony. Troszczyła się o ogródek, opiekowała się dziećmi wiejskimi. Pracowita, gospodarna, szczerze zakochana w Tadeuszu.
  • Telimena – krewna Sędziego, opiekunka Zosi, nazywana przez niego siostrą. Piękna, dojrzała kobieta. Lubiła flirty, stroje, znała się na sztuce. Wiele podróżowała. Często wspominała zwłaszcza pobyt „w Peterburku”. Sprytna, nawet w miłości kierowała się nie tylko zauroczeniami, ale i rozsądkiem oraz chęcią zysku (jednocześnie kokietowała Tadeusza, oczarowana jego młodością oraz Hrabiego i przedstawicieli drobniejszej szlachty, z którymi małżeństwo mogłoby jej zapewnić bezpieczny byt).
  • Wojski – krewny Sędziego. Doskonały organizator łowów i uczt. Lubił opowiadać anegdoty o sławnych ludziach.
  • Woźny Protazy – powiernik Sędziego, jego prawa ręka. Chętnie wspominał czasy wielkich sporów szlacheckich i swoją pracę woźnego sądu.

Często w Soplicowie bywali:

  • Hrabia – daleki krewny Stolnika, arystokrata, romantyk, krewny Horeszków. Łatwo ulegał obcym modom, chciał przeżyć wielką, romantyczną miłość, bez przerwy poszukiwał nowych, niezwykłych wrażeń. Tym śmieszy, ale też był odważny – szybko zdobył sławę walcząc pod dowództwem Dąbrowskiego.
  • Ksiądz Robak – czyli Jacek Soplica. Jako bernardyn emisariusz (tajny posłaniec przewożący wiadomości) przygotowywał litewską szlachtę do narodowego powstania. Pokorny, tajemniczy, odważny. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Legii Honorowej.
  • Podkomorzy – najwyższy urzędem spośród szlachty. Powszechnie szanowany. Zwolennik tradycji, szlacheckiej gościnności. Patriota, przeciwny obcym modom.
  • Rejent – gaduła, najważniejsze były dla niego uczty i polowania. Wybuchowy, gwałtowny. Ostatecznie narzeczony Telimeny.
  • Asesor – całkowicie stracił majątek, ale nadal lubił się pokazać – w sporze o psy był skłonny stracić ostatnią cenną rzecz. Spokojny, ale złośliwy, podstępny.

W zamku Horeszków mieszkał:

  • Klucznik Gerwazy – wierny sługa Stolnika. Bardzo silny, znakomity szermierz. Jedynym jego celem była zemsta na Soplicach. Podburzał do zajazdu zaściankową szlachtę. Potrafił jednak ostatecznie przebaczyć Jackowi. Aby ochronić przed aresztowaniami uczestników walki z Moskalami, podstępnie zabił majora Płuta – choć wiedział, że to czyn niegodny szlachcica.

W zaścianku mieszkali:

  • Maciek Dobrzyński – wielki autorytet. Doświadczony żołnierz i gospodarz. Spokojny, rozważny, odludek. Ostro skrytykował plan zajazdu na Soplicowo.

Spokrewnieni lub zaprzyjaźnieni z nim:

    • Bartek Prusak,
    • Bartek Brzytewka,
    • Maciej Konewka,
    • Maciej Chrzciciel.

A w okolicy mieszkali:

  • Jankiel – stary Żyd prowadzący dwie karczmy. Szanowany przez szlachtę, służył radą i wielokrotnie pomagał w kłopotach, współpracował z Księdzem Robakiem, pomógł oswobodzić szlachtę z rąk Moskali. Bardzo kochał swą przybraną ojczyznę – Polskę, był gorącym patriotą i sławnym, utalentowanym cymbalistą.
  • Major Płut – dowodził Rosjanami, gardził Polakami (choć sam miał polskie korzenie). Tchórzliwy, bał się stanąć do otwartej walki. Najważniejsze dla niego były pieniądze – chętnie przyjąłby łapówkę za oswobodzenie szlachty.
  • Kapitan Rykow – przeciwieństwo Płuta. Waleczny, honorowy, karny żołnierz. Mimo iż walczył po stronie Rosjan, cenił Polaków, nie chciał przyjąć od nich żadnych pieniędzy za umożliwienie ucieczki. Nigdy jednak nie zdradziłby rosyjskich interesów.

Zobacz:

W gościnie u Sędziego Soplicy (Pan Tadeusz)

Pan Tadeusz – Adam Mickiewicz

Pan Tadeusz jako epopeja narodowa

Pan Tadeusz – tematy szlacheckie