Nazwę Młoda Polska nasz kraj przyjął analogicznie do innych krajów europejskich (Młode Niemcy, Młode Włochy, Młoda Francja), po cyklu programowych artykułów Artura Górskiego pt. Młoda Polska. Tak samo w Polsce jak w Europie funkcjonowały także inne nazwy:

  • Dekadentyzm – inaczej schyłkowość. Nazwa modna szczególnie w początkach epoki, określająca pesymistyczną postawę wobec życia, bierność, zniechęcenie człowieka „końca wieku”.
  • Neoromantyzm – ta nazwa wynikła z pokrewieństwa epoki Młodej Polski z epoką romantyzmu. Twórcy końca wieku XIX poszukiwali źródeł w twórczości romantyków, mieli podobne poglądy na rolę artysty, jednostki ludzkiej, sztuki. Zapanowała moda na Mickiewicza i Słowackiego, a także dopiero ta epoka odkryła i spopularyzowała twórczość Norwida.
  • Modernizm – charakterystyczne określenie dla pierwszej, bojowej fazy epoki, gdy młodzi twórcy głosili potrzebę młodości (modern – niem. nowoczesny) w odróżnieniu od starzyzny, od założeń ojców. Epoka modernizmu – czyli nowych poglądów, nowych założeń, nowego sposobu myślenia.
  • Symbolizm – jest to właściwie nurt w Młodej Polsce i innych krajach, sformułowany przez Maeterlincka i eksponujący wartość symbolu w sztuce. Założenie symbolizmu w sztuce brzmiało: sztuka realistyczna musi ustąpić sztuce symbolicznej, gdyż ta oddaje ideę, a nie tylko zewnętrzną stronę problemu. Nurt był tak silny, że często epokę określa się mianem symbolizmu.

Zobacz:

Zaprezentuj ośrodki moderny.

CHARAKTERYSTYKA EPOKI MŁODEJ POLSKI

MŁODA POLSKA – TABELA

Młoda Polska – charakterystyka epoki

TEST z Młodej Polski

Test z wiedzy o modernizmie cz. 1 z komentarzem

Test z wiedzy o modernizmie cz. 2 z komentarzem