Dlatego, że jest to wiersz-program, poetycki wyraz poglądów na temat kształtu i roli poezji, odpowiedź na pytanie: jaka powinna ona być? Broniewski konfrontuje ze sobą trzy tradycje literackie.

  • Pierwsza to świat uczuć i symboli poezji romantycznej. „Ty przychodzisz jak noc majowa”. Do tego dochodzą: biel, szept, księżyc, jaśmin, deszcz i sen srebrny – czyli cały szereg romantycznych rekwizytów. Lecz poeta odrzuca ten typ sentymentalno-uspokajającej poezji.
  • Przywołuje drugą poetykę – jest nią poezja tyrtejska. Oto poezja musi przypiąć „skrzydła do ramion”, „bić pieśnią”, być „werblem do marszu”.
  • Jest tu jeszcze trzeci typ – poezji rewolucyjnej. Jej rekwizyty to z kolei: „sztandar rozwiany wśród walki”, „harfa z żył”, prosty śpiew, pochodnia, „słowa powszedniego chleba”. To właśnie poezja rewolucyjna i tyrtejska potrzebne są we współczesnym świecie określonym przez walkę, ciemność, syk węży. Jeśli nastąpi zwycięstwo, nadejdzie szczęśliwy świat przyszłości: jasność, piękno, radość. Wówczas dopiero będzie miała rację bytu poezja uczuć romantycznych.

Zobacz:

Władysław Broniewski – Ballady i romanse

 

Jak oceniasz miejsce i dorobek twórczy poety Władysława Broniewskiego?

Władysław Broniewski – Poezja

Twórczość Władysława Broniewskiego