Cechy twórczości

  • Radość życia, witalizm
  • Neologizmy (cykl Słopiewnie)
  • Krytyka mieszczaństwa
  • Satyra

Nurty, pojęcia

  • Skamander
  • Witalizm
  • Neologizmy
  • Groteska
  • Antyprogramowość

Możliwe tematy

  • Krytyka mieszczaństwa
  • Polemika z tradycją romantyczną
  • Rola neologizmów w twórczości Tuwima
  • Groteska i satyra w literaturze
  • XX-lecia międzywojennego

Co wtedy pisać?

  • Bal w Operze to groteskowa wizja Polski i Polaków żywiących się kłamstwem i ideologiczną propagandą („ideolo”), kończący się katastrofą.
  • Tuwim drwi z mieszczańskiego stylu życia, określając go jako „ciemne konanie”.
  • Poeta kolekcjonował słowa, były one jego niezwykłą pasją, co widać w poezji pełnej neologizmów, językowych eksperymentów i muzyczności.

Ważne wiersze

Mieszkańcy – doskonały przykład wykorzystania ekspresyjnych form językowych, brutalizmów, wulgaryzmów i słownictwa potocznego w funkcji poetyckiej. Tuwim demaskuje prymitywizm, zakłamanie i fałsz mieszczaństwa za pomocą kpiny, żartu, ironii.

Do krytyków – poetycka relacja z jazdy tramwajem, która jest źródłem radości życia i euforii z powodu wiosny. W wierszu mamy do czynienia z charakterystycznym dla skamandrytów witalizmem i antyprogramowością.

Kwiaty polskie – poemat dygresyjny, który powstał podczas pobytu Tuwima w Ameryce. Dzieło łączy w sobie sceny rodzajowe i wspomnienia, liryczne wyznania i patriotyczne inwokacje, polemiki polityczne i opisy przyrody. Najbardziej znany fragment utworu to Modlitwa, w której zwraca się do Boga z wieloma prośbami.

Bal w Operze – nowatorski poemat satyryczny napisany w 1936 r. pełekolokwializmów, wulgaryzmów, neologizmów. Tuwim zawarł w nim krytykę społeczeństwa polskiego.

Cytat do zapamiętania

A w maju
Zwykłem jeździć, szanowni panowie,
Na przedniej platformie tramwaju!
Miasto na wskroś mnie przeszywa!
Co się tam dzieje w mej głowie:
Pędy, zapędy, ognie, ogniwa,
Wesoło w czubie i w piętach,
A najweselej na skrętach!