Opis tarczy Achillesa (na podstawie fragmentu Iliady Homera).

Zgodnie z Homerowym przekazem i wierzeniami Greków uzbrojenie bogów i herosów wykonywał bóg kowali – Hefajstos. Achilles był herosem, dlatego jego tarczę kuł i zdobił boski rzemieślnik. Owe zdobienia nie polegały na wyryciu kilku symbolicznych znaków czy herbów. Swą mistrzowską dłonią Hefajstos przeniósł na tarczę Achillesa trzy sceny z życia Greków:

  • 1. Szerokie pole, na którym wielu oraczy za pomocą zaprzężonych w woły pługów przygotowywało ziemię pod siew. Na skraju pola nadzorca na krótko zatrzymywał rolników, by wzmocnili swe siły miodem pitnym. Bruzdy ciągnące się za pługiem wyżłobione były ze złota.
  • 2. Żniwa na ziemiach królewskich. Bohaterami tej sceny są żniwiarze, którzy sierpem rżną łany zbóż, zbierają je w snopki, obwiązują powrósłami. Młodzi chłopcy idący za żniwiarzami gromadzą resztki zboża. Pomiędzy snopkami stoi zadowolony ze zbiorów władca z berłem w ręce. Na skraju pola, pod dębem trwają przygotowania do wieczerzy – heroldzi sprawiają wołu, a kobiety szykują jakąś mączną potrawę.
  • 3. Piękna i złota winnica. Całe pole dojrzałych winogron wspartych o tyczki ze srebra, ogrodzone niebieskim rowem i cynowym płotem, przecięte tylko jedną ścieżką, po której zaraz iść będzie gromada dziewcząt i chłopców, by wypełnić swe kosze dojrzałymi gronami.

Opisana przez Homera tarcza zachwycała bogactwem i kunsztem artystycznym. Wspaniałych musiała mieć Grecja rzemieślników, skoro takie cudeńka wychodziły spod ich dłut i młotków. W opisie literackim budowniczy tarczy był postacią nierealną, ale Homerowa tarcza na pewno miała swój odpowiednik w rzeczywistości. Potwierdzają to odkrycia archeologiczne na Krecie, w czasie których znaleziono tarcze z brązu pochodzące z VIII w. p.n.e. – łudząco podobne do tych z Iliady: tarcz Achillesa i Hektora.