Arkadia jest mityczną krainą szczęśliwości – wiecznej wiosny, prostoty i miłosnych wzruszeń.

  • Obraz taki stworzył Wergiliusz w swojej bukolicznej poezji – w Eklogach. Pierwowzorem krainy była Arkadia na środkowym Peloponezie – obszar biedny, zamieszkany przez pasterzy. W strofach Wergiliusza stała się jednak symbolem odwiecznych marzeń człowieka o mlekiem i miodem płynącej krainie spokoju, w której żyją ludzie w zgodzie z prawami natury.
  • Myśl o arkadii nie opuściła późniejszych twórców:
  • Dla polskich twórców niejednokrotnie arkadią dzieciństwa stawała się Litwa.
    • Adam Mickiewicz odmalowuje ją w Panu Tadeuszu,
    • Czesław Miłosz w Dolinie Issy, w wierszu W mojej ojczyźnie, do której nie wrócę.
    • Tadeusz Konwicki w Rojsty, Sennik współczesny.
  • Dla Cezarego Baryki, bohatera Przedwiośnia, taką krainą jest Baku – miasto dzieciństwa.
  • Tułacze i emigranci postrzegają jako arkadię ojczyznę, do której tęsknią – wystarczy przypomnieć Norwida Moją piosenkę II lub Hymn *Smutno mi, Boże) Juliusza Słowackiego.

 

Arkadia – kraj szczęśliwy i sprawiedliwy. Inaczej raj, eden, kraina marzeń. Pisarze upatrywali jej w: życiu na wsi (arkadia wiejska), minionych latach dzieciństwa, utopijnych, wymyślonych krainach sprawiedliwości społecznej.

  • Cechy arkadii wiejskiej:
    spokój, życie w zgodzie z prawami natury, szczęście i harmonia, współistnienie z pięknem, sens życia odnaleziony w pracy na roli
  • Cechy arkadii utopijnej:
    sprawiedliwość społeczna, równość wszystkich obywateli wobec prawa, pogarda dla pieniądza czy pochodzenia,szacunek dla pracy.

Zabłyśnij!
Et in Arcadia ego – słynny cytat tradycyjnie tłumaczy się jako: i ja żyłem niegdyś w Arkadii i ja byłem szczęśliwy. Uwiecznił go jako napis nagrobkowy obraz Poussina Pasterze arkadyjscy.

Facebook aleklasa 2

Zobacz:

Sposoby kreowania arkadii w literaturze – omów na wybranych przykładach.

Skąd wziął się tak trwały w kulturze ludzkiej mit Arkadii? Kto go propagował?

Motyw arkadii w literaturze – omów na wybranym przykładzie