Otóż poezja wcale nie w mniejszym stopniu niż proza reagowała na sytuację polityczno-społeczną młodego kraju.

  • Początek wydawał się beztroski – manifesty młodych kazały „zrzucić z ramion płaszcz Konrada” – czyli zaprzestać tematów narodowych, bo ojczyzna jest już wolna, są więc zbędne nawoływania do walki.
  • Lecz już w tym – wstępnym okresie Julian Tuwim pisze wiersz Pogrzeb prezydenta Narutowicza, który jest pełną emocji reakcją na zamach i zamordowanie pierwszego prezydenta niepodległej Polski. To dopiero początek.

Dalsze lata (a pamiętajmy, że Polska przechodziła kryzys zarówno gospodarczy, jak polityczny) przynoszą następne utwory.

  • Władysław Broniewski pisze Do towarzyszy broni, pytając, jak mogły się tak dalece rozejść ideowe drogi przyjaciół jednej wojny, dokonuje rozrachunku z przeszłością.
  • Obraz współczesności zawarty w Poezji Broniewskiego rysuje się zgoła pesymistycznie: syk węży, ciemności, potrzeba walki.
  • Podobnie pisze Tuwim – w wierszu Do prostego człowieka krytykuje kulisy wojen, odbywających się kosztem zwykłego żołnierza.
  • Bal w Operze (nie dopuszczony do druku) krytykuje wystawny sposób życia elity biednego, zaniedbanego kraju.
  • Wiersz Mieszkańcyto pełna niechęci i pogardy satyra z typowych mieszczuchów – nie tylko ich trybu życia, lecz także mentalności.

Wiersze te korespondują z wymową takich powieści jak Przedwiośnie lub Granica, często piętnują nierówność społeczną, nędzę niższych klas, brak reform i działań na rzecz kraju.

 

Zobacz:

Dwudziestolecie międzywojenne – charakterystyka epoki

Dwudziestolecie międzywojenne w Polsce 1918-1939

Poezja dwudziestolecia w Polsce

Poezja dwudziestolecia międzywojennego wobec tradycji

Dwudziestolecie międzywojenne – praca domowa

Test z dwudziestolecia międzywojennego cz. 1.

TEST z dwudziestolecia międzywojennego cz. 2.

Dwudziestolecie międzywojenne – TABELA

Dwudziestolecie międzywojenne w Polsce – TABELA

Ludzie, którzy tworzyli dwudziestolecie