Opowiedz o dwóch sądach Bożych, którym poddani zostali bohaterowie Pieśni o Rolandzie i Dziejów Tristana i Izoldy.

• Ważną postacią w Pieśni o Rolandzie jest zdrajca Ganelon, który w znaczący sposób przyczynił się do śmierci tytułowego bohatera (właściwie zaaranżował ją). Uwięziony i torturowany na rozkaz domyślającego się prawdy króla Karola, nie przyznał się do zdrady, lecz jedynie do zemsty na Rolandzie (za krzywdy majątkowe). Za niewinność Ganelona poręczyło trzydziestu jego krewnych. Potężny rycerz Pinabel stanął w jego imieniu do walki z chudym i delikatnym Tierrym – rycerzem symbolizującym Rolanda. Ten pojedynek to właśnie ów sąd Boży, jego wynik jest równoznaczny z uznaniem Ganelona winnym lub niewinnym. Z pomocą Boga Tierry zwyciężył. Ganelon zginął rozerwany przez cztery konie, a krewni, którzy ręczyli za jego niewinność, zostali powieszeni.

• To trzej pozostali jeszcze przy życiu zdrajcy: Denoalen, Andret i Gondoin zażądali, aby Izolda poddała się sądowi przez rozpalone żelazo. Choć król Marek wypędził ich z zamku, Izolda, zdając sobie sprawę, że tylko w ten sposób może zamknąć zdrajcom usta, postanowiła udowodnić swą niewinność i oczyścić się z zarzutów nie tylko w obecności baronów, ale również króla Artura i jego orszaku. Sąd składał się z dwóch części. Najpierw królowa przysięgła, że nikt prócz króla Marka i żebraka, który właśnie przeniósł ją przez bród (a którym był Tristan w przebraniu) nie trzymał jej w ramionach, a następnie, na dowód, że przysięga jest prawdziwa, pochwyciła rozżarzoną sztabę żelaza i przeszła z nią dziesięć kroków. Po dokonaniu tego czynu ręce Izoldy pozostały nietknięte, co było dowodem jej niewinności.

Wymień kilka innych ważnych bohaterek literackich które, podobnie jak Izolda, zdradziły swojego męża. Krótko opisz ich problemy i sytuacje, w jakich się znalazły. Czy nasuwają Ci się jakieś wnioski?

  • Anna Karenina Lwa Tołstoja – tytułowa bohaterka XIX-wiecnej rosyjskiej powieści, ma podobnie jak Izolda bardzo mało do powiedzenia. Znajduje się całkowicie w mocy mężczyzn, męża (Karenina) i kochanka (Wrońskiego). Annę stać jednak na odejście od niekochanego męża, nie godzi się na życie w kłamstwie, decyduje się ponieść w pełni konsekwencje swojej miłości. Odrzucona przez swoje środowisko, nie widząc żadnej możliwości działania, Anna traci wiarę w miłość i popełnia samobójstwo.
  • Jagna z Chłopów Władysława Reymonta – namówiona przez chciwą matkę poślubiła bogatego, ale dużo starszego od siebie Borynę. Zdradza go z jego własnym synem (między innymi). Jagna zostanie upokorzona przez mieszkańców wsi: wywieziona z Lipiec na wozie pełnym gnoju i brutalnie pobita.
  • Pani Bovary Gustawa Flauberta – mąż Karol wydawał jej się być człowiekiem prozaicznym, nieatrakcyjnym pod każdym względem, czasem nawet odrażającym. Szukała idealnego kochanka, dla miłości gotowa była poświęcić wszystko. Ona również, zrujnowana i rozgoryczona po tym, jak „odnalazła w wiarołomstwie całą pospolitość małżeństwa”, popełniła samobójstwo.

Wnioski

  • Każdą z wymienionych tu bohaterek miłość doprowadziła do zguby.
  • Każda z nich jest osobą nieprzeciętną, piękną, wyjątkową.
  • Niewierne żony, pomimo to że łamią panujące w naszym społeczeństwie zasady, często budzą sympatię, a czasem nawet podziw czytelnika.