Wesele pojawia się dość często na kartach polskiej prozy. Dzieje się tak dlatego, że jest to święto radosne – uwieńczenie miłości, śmiało więc może być pretekstem do zaprezentowania optymistycznych spojrzeń w przyszłość, nadziei na zgodę narodową i na powodzenie planów. Bywa też wesele opisane dla prezentacji obyczajów związanych z tym świętem, bywa też tematem parodii lub ukazywania przemian dziejowych.

Oto rejestr utworów, w których „wesele” odgrywa ważną rolę, jest tematem opisu, wróżbą lub nadzieją:

  • Pan Tadeusz – Adam Mickiewicz
  • Nad Niemnem – Eliza Orzeszkowa
  • Wesele – Stanisław Wyspiański
  • Chłopi – Władysław Reymont
  • Na wsi wesele – Maria Dąbrowska
  • Wesele w Atomicach – Sławomir Mrożek.

W Panu Tadeuszu uczta zaręczynowa Zosi i Tadeusza przywołuje wspomnienia, daje nadzieje na zwycięstwo Napoleona. U Orzeszkowej wesele w Bohatyrowiczach charakteryzuje zaścianek, ukazuje ich obyczaje, mentalność, barwę odmienną niż dworskie przyzwyczajenia (podobną rolę spełnia opis wesela Jagny i Boryny w Chłopach). Dąbrowska i Mrożek ukazują przemiany, jakie nastąpiły w powojennej wsi. Oba utwory są zupełnie inne – opowiadanie Dąbrowskiej jest realistyczne, podczas gdy u Mrożka – jak zwykle w jego utworach – króluje groteska. Oto kłótnia weselników kończy się wojną na głowice atomowe. Można powiedzieć – wizja zaiste futurystyczna, lecz o weselnikach mówi prawdę.

Zobacz:

Wesele – motyw literacki

Taniec i wesele

Literackie wesela

Różne ujęcia literackie motywu tańca i jego funkcje

Motyw tańca w literaturze polskiej XIX i XX wieku

Różne wizje wsi w polskiej literaturze

Jakie utwory na przestrzeni dziejów podejmowały temat wsi?

Opowiadania (Wesele w Atomicach) – Sławomir Mrożek