Scharakteryzuj poetycką twórczość Tadeusza Różewicza

Tadeusz Różewicz przeżył wojnę. Ocalał – lecz wojna wybiła piętno na jego twórczości, tak poetyckiej, jak i dramaturgicznej. Należy do pokolenia – rocznik 20, bo urodził się w 1921 r. Brał udział w konspiracji i żył okupacyjnym życiem, walczył w AK. Ujrzał i zrozumiał całą grozę wojenną „przeżył śmierć i zna wartość życia” – tak brzmi motto poety. Różewicz jest poetą czytanym i lubianym. Mimo że jego poezja tak bliska jest prozie (a może właśnie dlatego), mimo że często przywołuje wojnę – wydaje się aktualna.

Dorobek poetycki Różewicza jawi się następująco:

  • 1947 – właściwy debiut – tom pt. Niepokój,
  • 1848 – Czerwona rękawiczka,
  • 1950 – Pięć poematów,
  • 1952 – Wiersze i obrazy,
  • 1954 – Równina,
  • 1955 – Uśmiechy,
  • 1956 – Poemat otwarty.

Oto najważniejsze motywy tematyczne, które Różewicz zawarł w poezji:

  • Świadomość i psychika człowieka, który przeżył wojnę. Obsesja wspomnień i lęków, poczucie obcoś­ci wśród żywych, poczucie utraty wartości (szczególnie tom Niepokój).
  • Przekonanie o tym, że ludzie nie mogą między sobą nawiązać porozumienia, że są sobie obcy. Ciągłe próby nawiązania dialogu z drugim człowiekiem, walka z samotnością i wyobcowaniem.
  • Protest przeciwko okrucieństwu, przemocy, obojętności ludzi. Znamienny w tej kwestii jest wiersz List do ludożerców.
  • Weryfikacja tradycyjnych mitów i ideałów kultury.
  • Bohater wierszy Różewicza to człowiek rozbity wewnętrznie, zagrożony, niepewny, kim jest, poddany zmienności świata, opanowany przez technikę. Jest to człowiek słaby, żyjący w chaosie, lecz tęskni on za prostymi uczuciami i prawdziwymi wartościami.

Jakie cechy techniki poetyckiej Różewicza możesz wymienić?

Poezja Różewicza budzi takie uczucie, jakby poeta chciał zacząć wszystko od nowa, ustalić nowe techniki tworzenia poezji, inaczej szukać znaczeń, inaczej ustalać sens słów.

Najważniejsze cechy twórczości poetyckiej Różewicza to:

  • upodobnienie poezji do prozy (ważna rola języka potocznego),
  • oszczędność pisarska – jak najmniej słów, jak najwięcej znaczeń, co w efekcie daje lapidarność poetyckiej wypowiedzi,
  • wiersz – to zwięzły sąd, refleksja lub informacja o odczuciu poety.

Poezja Różewicza budzi takie uczucie, jakby poeta chciał zacząć wszystko od nowa, ustalić nowe techniki tworzenia poezji, inaczej szukać znaczeń, inaczej ustalać sens słów.

Nowatorstwo Różewicza jako poety:

  • odejście od „poetyczności” wierszy, rezygnacja z ozdobników, „ogołocenie” zdania w poezji,
  • upodobnienie poezji i prozy,
  • prostota wypowiedzi,
  • eliminacja interpunkcji.

Uwaga!
W przypadku Różewicza warto przypomnieć kilka faktów biograficznych, bo to od razu wróci uwagę na genezę jego zainteresowań problematyką moralną. Poeta urodził się w roku 1921, należy więc – jak Gajcy i Baczyński – do pokolenia Kolumbów. Podobnie jak oni debiutował w okupacyjnej prasie podziemnej. Jego twórczą wrażliwość kształtowało doświadczenie wojny i ono spowodowało przyjęcie takiej, a nie innej hierarchii wartości etycznych,

Zobacz:

Poezja Tadeusza Różewicza

Tadeusz Różewicz jako poeta moralnego niepokoju

Poezja Tadeusza Różewicza

https://aleklasa.pl/matura/c406-nauka-o-jezyku-2/tadeusz-rozewicz-na-maturze

Kartoteka – Tadeusz Różewicz