Posts From Zbyszek
Egipcjanie wierzyli w życie pozagrobowe. Mało tego – uważali, że nieważne jest życie doczesne. Dopiero po śmierci człowiek zaczyna prawdziwe, lepsze życie. Dlatego bardzo małą wagę przywiązywali do życia codziennego, a dużo myśleli o zapewnieniu sobie jak najlepszej przyszłości – po życiu. Nawet pałace ludzi bogatych i władców nie były urządzane ze zbyt wielką dbałością. Budowano je z nietrwałej suszonej cegły mułowej. Co innego piramidy! Jako mieszkania mające służyć zmarłym w wieczności musiały być trwałe i reprezentatywne.
Styl romański Wcześniejszy: zaczyna się w XI, zmierzcha w XII w. Cechy: ciężkie, masywne mury, prosta konstrukcja, małe okienka, okrągłe wieże. Materiał: cios kamienny. Wrażenie: przysadziste, mocne, monumentalne. Co budowano: katedry, kościoły, opactwa, zamki. Czemu tak? By spełniały (prócz celów mieszkalnych czy sakralnych) cele obronne, były zarazem niezdobytymi warowniami. Uwaga! Zabytek sztuki romańskiej: Drzwi Gnieźnieńskie! Styl gotycki Późniejszy: zaczął się w XII, zakwitł w XIII, utrwalił w XIV i XV w. Cechy: strzeliste, smukłe, wertykalne, ostrołukowe budowle.
Nazwa „gotyk” wzięła się od germańskiego plemienia Gotów, chociaż nie mieli oni nic wspólnego z tym stylem. W XVI wieku uznano bowiem sztukę i architekturę średniowiecza za dziwaczną i brzydką – godną barbarzyńców. Dopiero romantycy na nowo zaczęli zachwycać się strzelistymi budowlami wieków średnich. Gotyk szybko podbił całą Europę. Od XII do XIV wieku na placach budowy w Paryżu, Chartres, Wrocławiu, Wiedniu, Pradze i Mediolanie uwijały się tysiące robotników.
Jak wyglądał łuk triumfalny? Kiedy i po co budowano łuki triumfalne? Wymień najsłynniejsze łuki triumfalne. Łuk triumfalny to zdobiona, monumentalna brama z co najmniej jednym dużym wejściem i ewentualnie dwoma mniejszymi otworami wejściowymi, a zarazem przejściowymi, gdyż przez ten łuk nigdzie się nie wchodziło, tylko przechodziło w uroczystym pochodzie. Łuk zwieńczony był ogromnym zdobionym blokiem, tzw. attyką, na której umieszczano nazwiska zwycięzców i napisy upamiętniające miejsca bitew. Łuki triumfalne budowano głównie w czasach republiki rzymskiej.
Sporządź metryczki dwóch dzieł malarskich: Autoportretu Albrechta Dürera i Autoportretu Stanisława Ignacego Witkiewicza według podanych punktów (epoka, w której powstało dzieło; strój postaci; tło obrazu; poza postaci; szczegóły dzieła). Albrecht Dürer, Autoportret Epoka – XV wiek, niemiecki renesans. Ubranie – drogocenny, modny strój, na którym widać najmniejszą nawet zakładkę. Tło – niewiele go na obrazie, bo postać Dürera wszystko zdominowała. Po prawej stronie widać okno, a za nim krajobraz. Możemy się domyślać, że
Jednym z najpiękniejszym zabytków architektury romańskiej w Polsce jest kolegiata w Tumie pod Łęczycą Jej budowa trwała 25 lat, ukończono ją w 1161 roku. Ponad niskimi nawami bocznymi znajdują się empory, czyli wewnętrzne ganki na wysokości piętra. Modlący się na emporze dobrze widzieli nie tylko ołtarz, ale i pozostałych wiernych zgromadzonych w nawie głównej. Ówczesna architektura opierała się na najprostszych bryłach: walcach, stożkach, ostrosłupach i prostopadłościanach. Zgodnie z zasadami epoki ołtarz główny jest umiejscowiony na wschodnim krańcu budowli.
Arkadia to mityczna kraina szczęścia i sielskiej prostoty. Antyczni poeci przedstawiali ją jako miejsce spokojne, bezpieczne, gdzie ludzie żyją w harmonii z przyrodą i całymi dniami układają pieśni. W Polsce też powstała Arkadia – znajdź o niej jakieś wiadomości. Nazwę Arkadia Helena Radziwiłłowa nadała sentymentalnemu parkowi krajobrazowemu, który założyła niedaleko swojej rezydencji w Nieborowie w 1778 r. Arkadia została tak zaprojektowana, żeby wszystko sprawiało wrażenie przyrody nietkniętej ludzką ręką. Ogród składał się z malowniczych skupisk drzew, rozległych pól i stawu.
Arrasy Misternie wyszywane ozdobne tkaniny dużych rozmiarów. Nazwa pochodzi od francuskiego miasta Arras, gdzie w XIV-XVI w. produkowano te tkaniny. Arrasy wawelskie pochodzą z Brukseli. Kasetony Charakterystyczne dla odrodzenia części drewnianego stropu, złożone z krzyżujących się belek tworzących pod sufitem ozdobne kwadratowe pola (rozetki). Fryz Poziomy pas płaskorzeźb lub malowideł ściennych o rozmaitych motywach dekoracyjnych umieszczony pod sufitem świątyń lub sal pałacowych w celu wizualnego podziału i zdobienia. Krużganek arkadowy Otwarty rzędem arkad
Po śmierci pierwszej żony Zygmunt Stary zaczął myśleć o miejscu wiecznego spoczynku godnym jego królewskiej osoby. „Był u nas Włoch z modelem kaplicy, którą ma nam wystawić i który bardzo nam się spodobał” – napisał władca w liście z 1517 roku. Dwa lata później przy południowej ścianie gotyckiej katedry wawelskiej w Krakowie rozpoczęto wznoszenie królewskiego mauzoleum. Budowa trwała 14 lat. Bartłomiej Berrecci zaprojektował architekturę kaplicy w guście nowej epoki – renesansu i wraz ze swoimi pomocnikami wykonał rzeźby i dekorację
Florencką katedrę Santa Maria del Fiore zaczęto wznosić pod koniec XIII wieku, a jeszcze na początku XV wieku kościół nie był ukończony. Mieszkańcy miasta nie wiedzieli bowiem, jak wznieść ogromną kopułę swojego kościoła. W końcu ogłoszono konkurs. Pomysły były różne, ale w większości zbyt kosztowne. Zwycięzcą konkursu został złotnik i rzeźbiarz w jednej osobie Filippo Brunelleschi. Zbudował drewniany model: dwie kopuły schowane jedna w drugiej. Kopuła katedry Santa Maria del Fiore Od tej chwili prace trwały
Doskonałym przykładem architektury gotyckiej jest katedra w Reims we Francji. Katedra Remis we Francji Budowano ją prawie 90 lat! Był to wiek XIII. Świątynia ma naprawdę imponujące rozmiary: 143 m długości i 38 m wysokości wnętrza. Ma najważniejsze elementy gotyckiej katedry: wszędzie ostre łuki, żebra na sklepieniu i kolorowe witraże w oknach. Gdyby nie łuki przyporowe na zewnątrz budowli, całe sklepienie runęłoby. Ściany były bowiem za słabe – większą ich część zajmowały ogromne okna.
Siedem cudów świata to siedem budowli i dzieł sztuki świata starożytnego. Zostały one uznane za niezwykłe, ponieważ ich wykonanie, piękno, rozmiary i wartość artystyczna zachwyciły starożytnych. Zaliczono do nich dwa posągi, dwa grobowce, świątynię, ogród i latarnię morską. Dlaczego wybrano siedem budowli? Starożytni uznawali liczbę siedem za niezwykłą, doskonałą i świętą. Wielokrotnie cyfra ta pojawia się w Biblii, np. tydzień ma siedem dni, bo według Księgi Rodzaju Bóg stwarzał świat sześć dni, a siódmego dnia odpoczywał.
Portrety trumienne były charakterystyczne dla katolickiej kultury polskiej. Portret trumienny malowano, aby uświetnić pogrzeb. Aby zmarły w pewien sposób „uczestniczył” w uroczystości. Portret taki przedstawiał zawsze człowieka żywego, z otwartymi oczami, ubranego w kunsztowny strój najnowszej mody. Rozkwit portretów trumiennych przypadł na wiek XVII. Malowano je najczęściej na blasze cynowej lub miedzianej. Zdarzały się też portrety trumienne malowane na srebrze. Charakterystyczny jest ich kształt: sześcio- lub ośmiokątny, zgodny z kształtem krótszego boku trumny. Blaszkę
Krzywa Wieża w Pizie została zbudowana w stylu romańskim (wczesne średniowiecze). W stylu takim powstawało szczególnie dużo obiektów sakralnych, np. kościoły, klasztory (Krzywa Wieża jest dzwonnicą). Obiekty te wyróżniały się grubymi murami z niewielkimi otworami okiennymi. Nietypowe przechylenie Krzywej Wieży w Pizie jest przypadkowe. Wkrótce po rozpoczęciu budowy w 1174 roku zaczęła odchylać się od pionu. Ale nie zawaliła się dzięki zachowaniu warunku stabilności ciał. Skąd wiadomo, że ten warunek jest spełniony? Po wyznaczeniu środka ciężkości
Sztuka malarska starożytnych Greków została utrwalona na wyrobach ceramicznych. Do wyrobów takich zaliczamy wszelkie naczynia gliniane, które wypalano. Pierwsze naczynia ceramiczne pochodzą z IX wieku przed naszą erą. Od XVIII wieku zaczęto nazywać je wazami. Nie były to jednak wazy dekoracyjne, ale naczynia użytkowe ozdabiane z wielką starannością. Grecy robili naczynia ceramiczne zawsze z myślą o konkretnym przeznaczeniu, a więc powstawały pojemniki na maści, na perfumy, a nawet na prochy zmarłych. Specjalne wydłużone naczynia ceramiczne o dwóch
Edward Munch Krzyk Symbolizm Symboliści nadawali ukryte znaczenie przedstawianym obrazom, dzięki czemu można je interpretować na wiele sposobów. Obraz Muncha nie jest odtworzeniem realnego świata, można odbierać go jako sen, metaforę życia, świata, samotności człowieka. Sylwetka postaci zarysowana jest szkicowo, zaledwie kilkoma pociągnięciami pędzla. Krajobraz jest także symbolicznym przedstawieniem – całe otoczenie podkreśla strach i zdaje się brać udział w krzyku. Ekspresjonizm Ekspresjoniści postrzegali świat przez pryzmat uczuć. Wobec ich obrazów nie
Porządek dorycki Najstarszy. To bardzo surowy styl, w którym walory artystyczne ustępowały miejsca funkcjonalizmowi. Charakteryzował się tym, że głowice kolumn były proste i stały bezpośrednio na posadzce. Porządek joński Charakteryzuje go lekkość, smukłe proporcje, bogate zdobienia (często w formie ślimaków lub baranich rogów). Kolumny nie stały bezpośrednio na posadzce, ale na bazie. Porządek koryncki To najbardziej dekoracyjny styl. Wywodził się z porządku jońskiego. Głowice kolumn zdobiły liście układające się w kielich.
Metryczka dzieła Tytuł: Dyskobol Autor: Myron z Eleuterai (I poł. V w. p.n.e.) Narodowość: Grek Lata powstania: ok. 450 r. p.n.e. Tematyka: sportowa Technika wykonania: marmurowa kopia odlewu w brązie (oryginał zaginął!) Wymiary: wys. 168 cm Muzeum, w którym można obejrzeć dzieło: Muzeum Narodowe w Rzymie Grekom zawdzięczamy kanony piękna ludzkiego ciała. Postać miała być proporcjonalna i harmonijna – o idealnych proporcjach. Elementy dzieła Lekko przechylona głowa, skupiona pełna koncentracji twarz.Dysk
Metryczka dzieła Tytuł: Wędrowiec (Syn marnotrawny) Autor: Hieronim Bosch, właściwie Jeroen Anthoniszoon van Aken (ok. 1453-1516) Narodowość: Holender Rok powstania: ok. 1500-1516 Tematyka: rodzajowa, alegoryczna Technika wykonania: olej na desce Wymiary: 71 x 70,6 cm Muzeum, w którym można obejrzeć dzieło: Boymans-van Beuningen w Rotterdamie W tle widać pejzaż z rodzinnych stron malarza. Artysta symbolicznie przedstawia ludzkie grzechy: obściskująca się para w drzwiach gospody to rozpusta, głowa w oknie oznacza
Metryczka dzieła Tytuł: Narodziny Wenus Autor: Sandro Botticelli, właściwie Alessandro di Mariano Filipepi (1445-1510) Narodowość: Włoch Rok powstania: 1482-1485 Tematyka: malarstwo mitologiczne Technika wykonania: tempera na płótnie Wymiary: 172,5 cm x 278,5 cm Artysta, w sposób charakterystyczny dla swego malarstwa, przechylił głowę bogini miłości. Przedstawił twarz o delikatnych rysach i melancholijnym spojrzeniu. Para mitologicznych kochanków – zachodni wiatr Zefir z porwaną przez siebie ukochaną delikatnym podmuchem popychają Wenus ku brzegowi. Według mitologii, Wenus
