Posts From Zbyszek
Zapamiętaj twierdzenie Talesa! Jeżeli ramiona kąta przetniemy dwiema prostymi równoległymi, to odcinki utworzone na ramionach tego kąta będą proporcjonalne. Które odcinki będą proporcjonalne? Sprawdź to na przykładzie! Ramiona kąta AOB przecięto równoległymi prostymi: AB i A’B’. Wynika stąd, że prawdziwe są następujące równości: Prawidłowość ta służy do rozwiązywania całej gamy zadań z geometrii. Zadanie 1. Chłopiec wzrostu 160 cm rzuca cień długości 4 metry. Jednocześnie drzewo rzuca cień długości 37,5 metra.
Mistrzostwa świata w piłce nożnej zbliżają się wielkimi krokami. Dla większości kibiców będzie to przede wszystkim czas śledzenia sportowego wydarzenia w telewizji. Widzowie na całym świecie rozsiądą się przed ekranami i posiłkując się niezdrowym prowiantem, dadzą się ponieść emocjom. Ale będą również tacy, którzy zarażą się piłkarską gorączką i przypomną sobie o urokach gry w piłkę. Osiedlowe boiska zaroją się amatorami futbolu i to nie tylko tymi najmłodszymi. Szykując się
Był futuryzm w literaturze – był i w sztuce. XX wiek zna artystów – rewolucjonistów, którzy tworzyli po to, by zmieniać zastany świat. I takich, dla których manifesty i ideologie były ważniejsze niż sztuka. Muzea to cmentarze! „Buntujemy się przeciw czołobitności okazywanej starym płótnom, starym posągom i starym obiektom oraz przeciw entuzjazmowi dla wszystkiego, co robaczywe, brudne, zżarte rdzą czasu. Niech zmarli pozostaną pogrzebani w najgłębszych warstwach ziemi! Próg przyszłości ma być
H – wysokość bryły Pp – pole podstawy Pb – pole powierzchni bocznej V – objętość bryły P – pole powierzchni bryły Graniastosłup Sześcian Prostopadłościan Ostrosłup Walec Stożek ścięty Kula
Oto obraz Roberta Rauschenberga, amerykańskiego twórcy sztuki popularnej. Wybraliśmy właśnie tego artystę, gdyż mówi się o nim, że ilustruje „piekło XX wieku”. Te ilustracje bywają bardzo pomysłowe – artysta tworzył zaskakujące kolaże z różnych elementów i przedmiotów, zaczął później stosować technikę wcierki, co pozwoliło łączyć fotografie, druk z malarstwem na płótnie. Wykorzystywał w swojej sztuce osiągnięcie nauki: laser, hologramy. Twierdził, że „para skarpetek nie gorzej nadaje się do stworzenia obrazu niż drewno, gwoździe, terpentyna, olej
Malarze rzadko malowali książkę dla niej samej. Ale bywała bardzo ważnym symbolem, bo towarzyszy człowiekowi, odkąd umie on pisać i czytać. 1. Giuseppe Arcimboldo Bibliotekarz (XVI wiek) Czym był manieryzm? W XVI wieku, we Włoszech zrodził się taki nurt w sztuce. Malarze tego nurtu zapragnęli tworzyć dzieła zadziwiające, może nawet szokujące, uderzające niezwykłym pomysłem, sposobem wykonania, a nie na przykład tematem. To nie pokazywana natura ma być wspaniała, lecz sama sztuka! Później w manieryzmie
Malarze często uwieczniali na płótnach swoją pracownię i siebie samego przy pracy. W końcu jest to miejsce, gdzie rodzi się sztuka. Popatrzmy na jeden z najsłynniejszych obrazów tego typu: Atelier malarza Gustave’a Courbeta – francuskiego realisty. Najpierw garść informacji: Dokładny tytuł obrazu jest dłuższy i brzmi tak: Atelier malarza. Alegoria realna określająca siedmioletnią fazę mojego życia artystycznego. Tytuł sporo podpowiada: malarz zapragnął zgromadzić w jednej przestrzeni zarówno świat współczesnej sobie sztuki, jak i tematów, muz, które
Porównaj i przypisz do odpowiednich obrazów poniższe teksty: 2) Artysta wokół stołu pełnego jadła ukazał śpiących przedstawicieli trzech stanów: studenta, chłopa i żołnierza, zawierając w tym dydaktyczną satyrę na swoich współczesnych. Sztuka świata, tom 6 3) Obraz (…) przedstawiający najemnice, zbierające na rżysku pozostałe po żniwie kłosy, które zgodnie ze starym obyczajem należały się najuboższym. Zwarta forma postaci, zrytmizowane gesty, prostota i powaga. Sztuka świata, tom 8 4) Rycinę Pietera van der Heydena
Co to jest portret trumienny Tylko w Polsce malowano portrety trumienne. Pomysł może nieco makabryczny – ale dzięki niemu znamy twarze szlachty polskiej. Potrzebna wiedza Portret trumienny malowano, aby uświetnić pogrzeb, aby zmarły w pewien sposób „uczestniczył” w uroczystości. Ma wyglądać jak żywy, jego wizerunek ma być oddany wiernie, z otwartymi oczami, w kunsztownym stroju, według najnowszej mody. Rozkwit portretów trumiennych przypadł na wiek XVII. Charakterystyczny jest ich kształt: sześcio- lub ośmiokątny, zgodny z kształtem krótszego
Średniowiecze. Początek wieku XV. Na dworze księcia de Berry życie toczy się spokojnie, dostatnio i zgodnie z obyczajami epoki. Skąd to wiemy? Dzięki malarzom – braciom Limbourg, którzy utrwalili w miniaturach życie dworskie w Berry. Książę Jean de Berry zaprosił na swój dwór braci – malarzy słynących z talentu odwzorowywania prawdziwego świata w sztuce. Limbourgowie przyjęli zamówienie i ozdobili modlitewnik księcia miniaturami. Każdy miesiąc otrzymał swój obrazek. Była to wielka chluba dla księcia, ale i zysk dla potomnych
Leonardo da Vinci „Mona Liza” Pablo Picasso „Portret Dory Maar” To portret i to portret. Pierwszy – najbardziej znany na świecie – pędzla włoskiego geniusza renesansu Leonarda da Vinci. Drugi – geniusza współczesnej sztuki, artysty dwudziestowiecznego Pabla Picassa. Albrecht Dürer „Autoportret” Witkacy „Autoportret” To autoportret i to autoportret. Na pierwszym własne oblicze odmalował renesansowy malarz niemiecki, na drugim utrwalił swój wizerunek polski malarz i pisarz międzywojenny – Stanisław Ignacy Witkiewicz zwany Witkacym.
Jeśli motywem przewodnim testu byłaby fantastyka, pytanie o elementy fantastyczne na załączonym dziele malarskim jest nieuniknione. Obraz I, średniowieczny Św. Jerzy ze smokiem – Vitale da Bologna– XIV wiek. Zwróć uwagę na układ postaci: w centrum rycerz, celuje włócznią w smoka, z boku, po prawej stronie – księżniczka. Scena jest dynamiczna – powoduje to ukazanie ruchu osób centralnych – rycerza i nienaturalnie wygiętego konia. Co jest tu elementem fantastycznym? Oczywiście, smok. Obraz II, szesnastowieczny Hieronim
Co ten chłopak ma wspólnego z teatrem? Frans Hals, Portret młodzieńca z czaszką Frans Hals był znakomitym portrecistą siedemnastowiecznym. Między innymi namalował tego chłopaka z czaszką. Jaką słynną postać i scenę teatralną przypomina? Mam nadzieję, że błyskawicznie skojarzyliście. Podpowiedzią są inne tytuły tego portretu: Hamlet albo Vanitas. Co to więc za postać? Hamlet, rzecz oczywista – gdyby tematem przewodnim Waszego tekstu był teatr, pewnie nie obejdzie się bez jakiejś szekspirowskiej tragedii. Hamlet z czaszką
Porządkujemy wiedzę ogólną Kim jest artysta? Twórcą dzieł sztuki. Do grona artystów zaliczymy muzyków, poetów, pisarzy, rzeźbiarzy, malarzy, aktorów, tancerzy. Ktoś, kto tworzy, czerpiąc z talentu i wyobraźni, jest artystą. A jacy są artyści? Czy to geniusze, oryginały, ludzie nie z tej ziemi, czy skromni, uparci, niespecjalnie różniący się od innych ludzi? A to już bardzo różnie widziano podczas dziejów ludzkiej kultury. Jakie są zadania sztuki i artystów? Właściwie po co nam obrazy, książki czy
Oto wizerunek żołnierza rzymskiego, który stał się chrześcijańskim świętym. Sebastian przeżył rany od strzał, którymi przebito jego ciało. Jeszcze raz skazany na śmierć – zatłuczonego maczugami, a ciało męczennika wrzucono do kloaki. Andrea Mantegna Święty Sebastian (1459 r.; olej na płótnie, Kunsthistorsiches Museum w Wiedniu) Świat kształtów zastygłych w bezruchu robi wrażenie wykutego w marmurze. Kompozycja wyraża spokojne trwanie, jakby ruch został zatrzymany raz na zawsze, na wieczność. Ta statyczność osiągnięta jest przez
Pojęcie wolności narodu pojawiło się tak naprawdę dopiero w romantyzmie. I od razu znalazło odbicie w sztuce i literaturze. To dzieło stało się symbolem romantycznego zaangażowania artysty oraz zostało okrzyknięte pierwszym politycznym dziełem nowoczesnego malarstwa. W 1831 roku obraz został pokazany pod tytułem: Dwudziesty ósmy lipca. Wolność wiodąca lud na barykady. Eugène Delacroix, WOLNOŚĆ WIODĄCA LUD NA BARYKADY Olej na płótnie, 1830, Paryż, Luwr Nad całością kompozycji dominuje alegoryczna figura Wolności, wyobrażona jako młoda kobieta,
Sandro Botticelli, Narodziny Wenus, około 1485 Tempera na płótnie, Galeria Uffizi we Florencji Sandro Botticelli Naprawdę nazywał się Alessandro Filipepi, ale przeszedł do historii pod przydomkiem „pożyczonym” od pewnego złotnika, w którego warsztacie uczył się jubilerskiego rzemiosła. Botticellego najczęściej kojarzy się ze smutnymi Madonnami o nieskazitelnej urodzie. Wyobrażamy sobie, że i sam twórca musiał być równie uduchowiony jak one. Tymczasem nasz malarz, utracjusz i hulaka, znany z rozrzutności, był niezłym obżartuchem,
WÓZ Z SIANEM (około 1500-1502), olej na desce, Prado, Madryt Tryptyk – ołtarz składający się z trzech części: środkowej nieruchomej i dwóch zamykanych skrzydeł. Skąd przychodzimy? Wóz z sianem jest pierwszym z trzech wielkich tryptyków Boscha, które tematycznie stanowią całość, odpowiadając na pytania: skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd zmierzamy? Wóz z sianem mówi o pojawieniu się grzechu wśród ludzkości. Początek tej historii rozgrywa się na lewym skrzydle ołtarza, gdzie ukazany jest raj w czterech odsłonach: strącenie upadłych
EDWARD MUNCH, Krzyk (1893, olej na tekturze, Galeria Narodowa w Oslo) Na tle wyludnionego krajobrazu stoi samotna postać. Sylwetka zarysowana szkicowo, ledwie kilkoma pociągnięciami pędzla, pozbawiona jest cech indywidualnych. Bardziej przypomina przerażającą zjawę, senne widmo, aniżeli człowieka z krwi i kości. Sens postaci na moście jest niejasny, a wymowa całego obrazu wieloznaczna i niepokojąca. Ani przez chwilę Munch nie dąży do oddania pozorów realności – czy to w przedstawieniu postaci, czy
Marcello Bacciarelli Królowa Jadwiga, 1768-1771 (Zamek Królewski w Warszawie, Sala Marmurowa) Królowa przedstawiona jest w pozycji frontalnej, lekko zwrócona w bok. Wygląda skromnie, bardziej jak święta niż monarchini. Korona ze stylizowanym motywem lilii – herbem dynastii andegaweńskiej – jest jedynym czytelnym znakiem królewskiej godności. Jedwabna chusta obszyta koronką osłania dekolt i głowę królowej. Ramiona królowej Jadwigi okrywa złocisty płaszcz z połyskującego atłasu, z fantazyjnymi rękawami obszytymi futrem. Dane osobowe: Imię: Jadwiga Ojciec: Ludwik I Wielki; król Węgier
