Posts From Zbyszek
Dramat romantyczny – to, jak sama nazwa wskazuje, gatunek dramatyczny ukształtowany w okresie romantyzmu, w opozycji do reguł dramaturgii klasycystycznej. Bardzo ważnym etapem na drodze od dramatu klasycystycznego do romantycznego były dramaty Williama Szekspira. A oto najważniejsze cechy dramatu romantycznego: odrzucenie reguły trzech jedności (czasu, miejsca i akcji); kompozycja otwarta – ten termin oznacza, że poszczególne sceny są luźno ze sobą powiązane, związki pomiędzy nimi często ulegają zatarciu, ważną cechą kompozycji otwartej
Charakterystyka Kordiana Ten temat bardzo łatwo zlekceważyć. Napisanie charakterystyki wydaje się na pewno większości z Was zadaniem prostym, oklepanym, może nawet nudnym. W przypadku Kordiana mamy jednak do czynienia z bohaterem naprawdę wyjątkowym, nieustannie się zmieniającym, z postacią o bardzo bogatym wnętrzu i skomplikowanej psychice. Napisać jego dobrą charakterystykę to prawdziwe wyzwanie. We wstępie warto zasygnalizować te trudności, zaznaczyć liczbę przemian, którym na przestrzeni krótkich trzech aktów podlega bohater. W pierwszym akcie dramatu poznajemy Kordiana jako
Kordian – jeden bohater czy wielu? Prześledź przemiany bohatera i określ typ (typy) postaci. Wstęp – nakreślenie sytuacji Na konstrukcję postaci Kordiana złożyły się trzy elementy: wątek autobiograficzny (czyli prywatne przeżycia Słowackiego), schemat bohatera romantycznego i wzór Hamleta – bohatera tragedii Szekspira. Jest młody Kordian niewątpliwie typowym romantykiem. Dla wielu odbiorców jest także typowym wzorem polskiej mentalności i polskiego postępowania. Rozwinięcie Gdy poznajemy go w scenie I, jest to młodzieniec niezwykle wrażliwy, delikatny,
Czy bohatera wallenrodycznego można utożsamiać z bohaterem bajronicznym? Przypomnij cechy bohatera bajronicznego. Stworzył go najsłynniejszy angielski poeta romantyczny, George Byron, m.in. w powieści poetyckiej Giaur przetłumaczonej przez Mickiewicza. Jest to bohater o cechach tragicznych, postać tajemnicza, skłócona z życiem i otaczającym go światem. Bohater ten jest samotnikiem miotanym skrajnymi namiętnościami od miłości do nienawiści. Przeciwstawia się powszechnie obowiązującym normom i obyczajom, kieruje się wysoką moralnością, ale zazwyczaj ciąży na nim piętno ponurej i zbrodniczej przeszłości. Konflikt i rozdarcie
Konrad Wallenrod – narodowy bohater czy zdrajca? Twoja ocena postaci. Postaw tezę Możesz zacząć od postawienia tezy, czyli opowiedzenia się za jednym ze stanowisk wymienionych w temacie. Możesz jednak również rozpocząć refleksją, że problemu tego nie da się jednoznacznie rozstrzygnąć. Rozwiń ją Kim jest bohater? Tradycyjnie bohaterstwo kojarzy się nam z honorem, walecznością i odwagą, ale na polu walki. Bohater to w potocznym mniemaniu ktoś, kto nie szczędzi swojej krwi i życia, broniąc ojczyzny. bohaterstwo
Justyna i Elżbieta – co je łączy, co różni? Przedstaw te dwie sylwetki kobiece w „Granicy” Nałkowskiej. W Granicy występuje cała galeria kobiet, ale najważniejsze z nich są dwie: Justyna i Elżbieta. W temacie nie ma ani słowa o porównaniu, ale wiadomo, że porównanie będzie konieczne. Nie radzilibyśmy jednak kusić się na charakterystykę porównawczą – to zbyt proste. Raczej pasowałaby tutaj rozprawka, do której samemu należy postawić pytanie lub tezę, albo (dla ambitnych) esej. Obydwie
Powieść została podzielona na pięć części. Część I Obejmuje wydarzenia rozgrywające się w pierwszym miesiącu epidemii – od 16 kwietnia do połowy maja 194. roku. Najważniejsze wydarzenia: Doktor Rieux zauważa w swoim domu pierwszego martwego szczura. W ciągu kilku następnych dni martwych szczurów przybywa – to już prawdziwa plaga. Doktor spostrzega wśród pacjentów pierwsze przypadki dziwnej gorączki pachwinowej. Jeszcze nie wie, co to za choroba. Konsultuje się z innymi lekarzami, m.in. z doktorem Castelem. To
Asertywność to cecha charakteru polegająca na śmiałym wyrażaniu swojego zdania, przyznawaniu sobie prawa do bycia sobą, z jednoczesnym poszanowaniem tych praw u innych ludzi. Pierwsze kroki ku asertywności Jeśli coś komuś obiecasz, masz prawo się z tego wycofać. Zgodzenie się na coś (szczególnie wymuszone) do niczego Cię jeszcze nie zobowiązuje. Możesz zmienić zdanie. Możesz wyraźnie mówić o swoich uczuciach, nawet gdy zasadniczo różnią się od powszechnej opinii. Powiedzenie o przykrościach, żalu, zawodzie, rozczarowaniu – świadczy
Co to znaczy, że Dżuma jest powieścią egzystencjalną? Albert Camus uważany był za pisarza, który w swoich dziełach zawarł idee egzystencjalizmu, ba, za naczelnego pisarza wśród egzystencjalistów. On sam odżegnywał się od tego. Dla Camusa los mitycznego bohatera Syzyfa, skazanego przez bogów na wtaczanie pod górę ciężkiego głazu, który zawsze staczał się tuż przy wierzchołku góry, był symbolem tragizmu i absurdu ludzkiego życia. Innymi słowy: większość naszych wysiłków skazana jest na porażkę,
Dwie postawy wobec absurdu świata. Porównaj, jak został przedstawiony absurd w Dżumie Alberta Camusa i w Procesie Franza Kafki. Na wstępie Dobrze będzie zacząć od uwagi może trochę banalnej, ale za to… prawdziwej i dobrze wprowadzającej w dalsze rozważania. Odczucie absurdu świata to jeden z ważniejszych tematów literatury XX i XXI wieku. Twórcy często zadają pytania (nie zawsze wprost) o sens istnienia świata, o pozycję człowieka w świecie i sens życia. Odpowiedzi są pesymistyczne, a często nawet tragiczne. Czasem jedynie trafia
Doktor Judym a doktor Rieux – porównaj obu bohaterów. Taką charakterystykę porównawczą możesz sporządzić w punktach. Ale żeby Twoja praca domowa nie była byle jaka, możesz pokusić się o krótki wstęp. Jak zacząć? We wstępie można np. podkreślić, że bohaterowie powieści, opowiadań czy nowel dość często są lekarzami. Zapewne znamy specyfikę tego zawodu, który pojmowany nie tylko jako sposób zarabiania na życie, ale również (a czasem przede wszystkim) jako misja, posłannictwo. Idealny lekarz
Co to znaczy, że Dżuma jest powieścią-parabolą? Wytłumacz, jak rozumiesz to pojęcie. Najpierw przypomnij znaczenie pojęcia parabola. Parabola (przypowieść) to dydaktyczny utwór epicki. Cechy paraboli to: Typowe, schematyczne postacie i fabuła. Są one podporządkowane funkcji alegorii lub symbolu (w wypadku Dżumy Camusa – oczywiście dżumie). Ważne są nie same wydarzenia czy bohaterowie, ale prawdy moralne, religijne, filozoficzne lub społeczne. Parabola ma co najmniej dwa poziomy: dosłowny (świat przedstawiony, czyli w interesującym nas
Test sprawdzający zrozumienie czytanego tekstu jest obowiązkowym elementem matury pisemnej z polskiego. Ogólnie postrzegany jako ta łatwiejsza część – przecież znakomitą większość odpowiedzi da się wywnioskować z tekstu. Ale nie wszystkie – do pewnej grupy pytań potrzeba wiedzy. Celem pytań testowych jest sprawdzenie umiejętności czytania ze zrozumieniem: wyszukiwania żądanych informacji, definiowania pojęć, wyciągania wniosków, charakteryzowania nadawcy i odbiorcy. Trzeba dokładnie wczytać się w pytania, bo każda nieprecyzyjna, niekoniecznie błędna odpowiedź działa na niekorzyść ucznia.
Sprawdź, czy ten problem Cię dotyczy Czasem coś czytasz i potem nie wiesz o czym? Jeśli w pokoju jest bałagan, nie możesz się skoncentrować? Czy mając dwadzieścia minut do wyjścia, nawet nie próbujesz brać się do czegoś poważnego, bo to dla Ciebie za mało czasu? Kiedy pracujesz, nie znosisz, gdy Ci ktoś przerywa, coś od Ciebie chce? Jeżeli masz więcej niż jedno „tak” – to Twoja koncentracja bywa niezadowalająca, ale przy odrobinie dobrej
1. Czyje losy uświadamiają Cezaremu Baryce okrucieństwo i tragizm rewolucji? a) matki b) młodej Ormianki c) własne d) najlepszego przyjaciela 1. Odpowiedź: a), b) Komentarz: Młody Cezary Baryka początkowo zachwyca się rewolucją. Biega na wiece i przyjmuje za swoje wszystkie tezy rewolucjonistów. Ale tragiczne losy dwóch kobiet: własnej matki i młodej, pięknej Ormianki uświadamiają mu okrucieństwo rewolucji, jej niesprawiedliwość społeczną i wysokie prawdopodobieństwo niewinnej śmierci. 2. Które z poniższych utworów
Rezygnujesz ze swoich spraw, umawiasz się z nią na kawę. Po kilku godzinach wymęczona wracasz do domu, wcześniej zapewniwszy ją, że może zawsze na Ciebie liczyć. Przed drzwiami zastajesz Paulę. Macie razem iść na zakupy, bo przecież „ona nie ma nikogo oprócz Ciebie”. Po kilku godzinach masz już serdecznie dość jej narzekań. Ledwo żyjesz. Udaje Ci się wsadzić ją do tramwaju, przyrzekając, że jak będzie miała ochotę, to jesteś do jej
TEST 1. Retrospekcja to nic innego jak: a) umiejętność wyciągania wniosków z wydarzeń z przeszłości, b) typ narracji, c) przedstawianie minionych zdarzeń w innym porządku niż chronologicznie, d) typ bohaterki zapatrzonej w przeszłość. Odpowiedź: c) Komentarz: Retrospekcja to technika pisarska, polegająca na przywoływaniu z punktu widzenia bohatera zdarzeń wcześniejszych od właściwego momentu rozpoczęcia się fabuły. Zaburza to linearność powieściowego (bo zwykle w powieściach retrospekcja jest stosowana) czasu, ale pozwala narratorowi
Umiejętność koncentracji ma wymiar czysto finansowy. Właściwe zarządzanie czasem pozwala przyswajać coraz więcej informacji, zdobywać dodatkowe umiejętności, rozwijać się. Problem leży tylko w tym, żeby oddzielić ziarno od plew. Słyszysz ciągle: „Skoncentruj się na swych dobrych stronach, a osiągniesz sukces. Skoncentruj się na oddychaniu, oddech to życie. Skup się na pracy/ nauce”. Właściwie, czym jest koncentracja? Czy można się jej nauczyć? Czy wystarczy ignorowanie bodźców, na których nam nie zależy?
Cytaty wzbogacają i uzupełniają nasze wypracowania. Umiejętnie wprowadzone i skomentowane podnoszą walory naszej pracy i jej ocenę końcową. Ale jak wprowadzić cytat, by „nie odstawał” od reszty pracy, a pięknie się z nią komponował? Naszym „poligonem doświadczalnym” będą cytaty związane z człowiekiem. Pamiętaj! Cytat jest dosłownym przytoczeniem czyichś słów lub innego tekstu. Kiedy cytujemy – do naszej pracy wprowadzamy słowa słynnego poety, filozofa, pisarza, polityka lub przywódcy duchowego. Jak to zrobić? Mamy fajny, ciekawy temat pracy
1. Które z poniższych tytułów to utwory Bolesława Leśmiana? a) Dziejba leśna, Klechdy polskie b) Klechdy sezamowe c) Zdziczenie obyczajów pośmiertnych d) Łąka, Przygody Sindbada Żeglarza 1. Odpowiedź: a), b), c), d) Komentarz: Jasne jest, że nie znacie wszystkich utworów wszystkich pisarzy – to jest po prostu niemożliwe. Dla pocieszenia dodam, że tak naprawdę nikt nie przeczytał wszystkiego. Należy jednak orientować się w tytułach dzieł ważnych pisarzy i wiedzieć “co
